برای ملموس شدن این ایرادات، یک سوال ساده را مطرح میکنیم: اگر ایران
نسبت به نقض برجام توسط طرف غربی اعتراض داشته باشد، مکانیسم رسیدگی به این
اعتراض چگونه است؟
پاسخ به این سوال را باید در بند شماره 11 قطعنامه اخیر شورای امنیت
سازمان ملل به شماره 2231 جستجو کرد. در این بند از قطعنامه میخوانیم:
«تحت بند 41 منشور سازمان ملل متحد تصمیم
گرفته میشود که ظرف ۳۰ روز از دریافت اعلان یکی از دولتهای عضو برجام در
مورد موضوعی که آن دولت عضو برجام اعتقاد دارد مصداق عدم پایبندی اساسی در
مورد تعهدات وفق برجام است، شورا باید در مورد پیش نویس یک قطعنامه برای
ادامه اجرای لغوهای مذکور در بند ۷(الف) این قطعنامه رأی گیری نماید.
بعلاوه تصمیم میگیرد که اگر ظرف ۱۰ روز از اعلان مورد اشاره در بالا، هیچ
عضوی از شورای امنیت چنان پیشنویس قطعنامهای را برای رأیگیری ارائه
نکرد، رئیس شورای امنیت بایستی چنین پیشنویس قطعنامهای را تسلیم کرده و
آن را ظرف ۳۰ روز از زمان اعلان اشاره شده در بالا به رأی بگذارد و شورا
قصد خود را برای در نظر گرفتن دیدگاههای دولتهای درگیر در موضوع و هر
نظری از سوی هیات مشورتی شکلگرفته در برجام، ابراز میدارد.»