«اسکورت» تازهترین ساخته یوسف حاتمیکیا، فیلمی است که از دل یک موقعیت بهظاهر ساده، به یکی از پیچیدهترین معضلات اجتماعی امروز ایران نزدیک میشود
جوان آنلاین: «اسکورت» تازهترین ساخته یوسف حاتمیکیا، فیلمی است که از دل یک موقعیت بهظاهر ساده، به یکی از پیچیدهترین معضلات اجتماعی امروز ایران نزدیک میشود. روایت فیلم، بر بستر جغرافیای جنوب و مسیرهای مرزی شکل میگیرد؛ جایی که قانون، معیشت و اخلاق، مدام در حال برخورد با یکدیگرند. حاتمیکیا در «اسکورت»، نه به دنبال قهرمانسازی کلاسیک است و نه شعارهای پررنگ اجتماعی، بلکه میکوشد با تکیه بر تعلیق، کنش و انتخاب، تماشاگر را در دل یک موقعیت انسانی خاکستری قرار دهد.
داستان فیلم درباره اصلان حیدری است؛ سربازی که خدمتش در یکی از مناطق مرزی بوشهر به پایان رسیده، اما هنوز دل از آن فضا، مردمانش و زیست خاص آن منطقه نکنده است. اصلان، در وضعیتی بحرانی، برای تأمین داروی سرطان دوستش، ناچار میشود اسکورت یک شوتیزن را بپذیرد و محمولهای قاچاق را به مقصد برساند. همین انتخاب، نقطه ورود فیلم به جهانی است که در آن، مرز میان وظیفه، وجدان و بقا بهتدریج محو میشود.
حاتمیکیا در فیلمنامهای که خود نوشته، بهخوبی از ظرفیت تعلیق جادهای استفاده میکند. مسیر، نهتنها مکان حرکت فیزیکی شخصیتها، بلکه بستر تحول درونی آنهاست. «اسکورت» در این معنا، فیلمی درباره حرکت است؛ حرکتی که صرفاً از نقطهای به نقطه دیگر نیست، بلکه عبور از وضعیت اخلاقی امن به قلمرو تصمیمهای پرهزینه است. سکوتها، نگاهها و مکثها در فیلم، گاه بیش از دیالوگها بار معنایی دارند و این از نقاط قوت روایت بهشمار میرود.
از حیث اجرا، فیلم یک اکشن اجتماعی قابلاعتناست. تعقیبها، تنشهای جادهای و موقعیتهای پرخطر، با میزانسنهای کنترلشده و بدون اغراق طراحی شدهاند. حاتمیکیا بهجای شلوغکاری مرسوم در سینمای اکشن، به واقعگرایی وفادار میماند و همین رویکرد، باورپذیری فیلم را افزایش میدهد. «اسکورت» نشان میدهد که اکشن در سینمای ایران میتواند از دل موقعیت اجتماعی بیرون بیاید، نه صرفاً از الگوهای وارداتی.