سیستم انحصار آنهم در دنیای امروز دیگر جوابگو نیست و اگر هم فیلمهای خارجی در سینماها اکران نشوند باز هم در دسترس مردم قرار دارند و با اجرای این قانون عجیب و گارد در مقابل این آثار فقط دوستداران سینما از تماشای آثار خوب و ارزنده روی پرده سینما محروم میشوند.
سوره سینما – الناز نعمتی : از سالهای گذشته بحث بر سر اکران یا عدم اکران آثار خارجی در سینماهای کشور همواره محلی برای بحث و حتی مجادله بین اهالی فرهنگ ، مدیران سینمایی و سینماگران بوده است. عده ای این موضوع را فرصتی برای ایجاد بستر رقابتی می دانند و عده ای نیز اکران فیلم های خارجی را تهدیدی جدی برای از بین رفتن پیکره نحیف سینمای ایران و حتی تیر خلاص بر سینمای ملی و بومی دانسته و با آن مخالفت می کنند. اما در این بین همواره این سوال مطرح است که آیا شکستن انحصار اکران فیلم های ایرانی تا این حد رعب آور و ترسناک است و آیا کشورهایی که اتفاقا سینمای شان رو به پیشرفت است از اکران فیلم های خارجی جلوگیری می کنند؟ سینمای چین نمونه خوبی برای این مثال است. اغلب آثار هالیوودی و حتی اثار آسیایی امید به فروش و اکران فیلم های شان در سینمای چین دارند. استقبال از یک فیلم در این کشور پر جمعیت به منزله موفقیت تجاری برای یک اثر سینمایی محسوب می شود و تهیه کنندگانی که در کشورهای صاحب صنعت سینما مشغول به کار هستند و فروش فیلم ها برای شان حکم ادامه حیات در چرخه اقتصادی سینما را دارد چشم به فروش فیلم های شان در کشورهای پرجمعیتی مانند چین، هنگ کنگ و حتی هند دارد. کشورهای نام برده اما با وجود اکران گسترده فیلم های خارجی و استقبال از اکران آثار اروپایی و آمریکایی و اقبال خوب مخاطبان به این فیلم ها، هویت مستقل سینمایی خود را حفظ کرده و حتی گام در مسیر پیشرفت و صادرات کالای فرهنگی نیز گذاشته اند.
واقعیت این است که سیستم انحصار آنهم در دنیای امروز دیگر جوابگو نیست و اگر هم آثار سینمایی در سینماها اکران نشوند باز هم در دسترس مردم قرار دارند و با اجرای این قانون عجیب و گارد در مقابل اثار خارجی فقط دوستداران سینما از تماشای آثار خوب و ارزنده روی پرده سینما محروم می شوند. اکران فیلم های مناسب با سبک زندگی ایرانی/ اسلامی بی تردید می تواند فرصتی باشد برای مقایسه سطح کیفی آثار داخلی با فیلم هایی که دارای استاندارد های جهانی هستند. رغبت و شوق به سینما رفتن هرگز باعث نمی شود عاشقان سینما یا دوستدارن تفریح ارزان قیمت و پرطرفداری مانند سینما خود را محدود به تماشای یک سبک فیلم بکنند. مثال خوب در این مورد اتفاقی است که این سال ها در تئاتر شاهد آن هستیم. تا چند سال پیش اغلب سالن های تئاتر خالی از تماشاگر بودند اما حالا با شکستن جو خودی و غیر خودی و ورود جوانان و سینمایی ها به این عرصه با وجود اینکه هر شب شاهد اجرای بیش از ۵۰تئاتر در تهران هستیم اما مدام بر مشتاقان تماشای تئاتر اضافه شده و این هنر دوران پر رونقی را سپری می کند. همین اتفاق می تواند در مورد سینما هم مصداق داشته و با حضور فیلم های بهتر و با کیفت خارجی رغبت و شوق مردم برای رفتن به سینما را افزایش داد و نگران این موضوع نبود که اکران گسترده جا و عرصه را برای تولید داخلی کم خواهد کرد.