«اِسپیَ مزگتِ»؛ مسجدی رها شده در جنگل‌های گیلان (+عکس)

آنچه که می‌شنوم خش خش برگ‌های تل انبار شده پای درختان و جنگلی است که در سکوت فرو رفته و صدای چه چه پرندگانی که گه گاه از لای درختان شنیده می‌شود. با بارش باران، ردی از جویبارهای فصلی در دل جنگل ایجاد می‌شود.

به گزارش ایسنا، در میانه جاده خاکی که از دل جنگل‌های دیناچال می‌گذرد، کلبه متروکی دیده می‌شود و سنگ خارای سفید رنگی با نشان سازمان میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی که مشخصات مختصری از یک مجموعه تاریخی متعلق به قرن شش و هفت بر آن حک شده است و فلشی که مسیر رسیدن به قدیمی‌ترین مسجد تاریخی گیلان را نشان می‌دهد.

کمی جلوتر، بقایای «اِسپیَ مَزگِت»، در دل جنگل پیداست؛ مسجدی بی سقف و حفاظ و گیاهانی که به سرعت در حریم و ساروج و جرز دیوارها رشد کرده‌اند.

وقتی کتاب‌های تاریخی را ورق می‌زنیم، برایمان عجیب است که این مسجد، هم از چشم سیاحان و مستشرقین و هم از دید مورخان دور مانده است، اما از وقتی دکتر منوچهر ستوده، دهه ۴۰ مامور ثبت بناهای تاریخی کرانه دریای کاسپین می‌شود، از چشم تیزبین او دselectedItem.id === ‘undefined’) {
return;
}
const safeId = encodeURIComponent(selectedItem.id);
container.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();