یحیی ابوزکریا: «آن روز که سید حسن نصرالله را در قلب بخش جنوبی بیروت در مراسم گرامیداشت شهادت فرزندش سیدمحمد هادی، استوار و آرام دیدم، هنوز به یاد دارم. او حسرت و اندوه به دل راه نمیداد و این شهادت را افتخار آفرین میدانست. او از فرزند دوم خود سید محمد جواد خواست تفنگ برادر شهیدش را تحویل گیرد و خود را برای پیوستن به همرزمان او در محور جبل الصافی در ارتفاعات جبل عامل در جنوب لبنان آماده کند، زیرا بزرگمردان و قهرمانان مقاومت اسلامی از پایگاههای جبلالصافی برخاستهاند…»
جوان آنلاین: «نگران نباشید. آنچه روز اول گفتم، وعده توخالی و برای آرام کردن شما نبود. من پای قولم هستم و شما جز از ما و جز از مقاومت، از کسی کمک نمیگیرید. حتی دولت نیز به شما کمک نخواهد کرد، زیرا اگر این کار را به دولت بسپاریم، روند اداری مسائل بسیار طول خواهد کشید. در آینده منتظر کمکهای مستقیم ما باشید. کمکهای ما از فردا آغاز خواهند شد. ابتدا برای هر خانواده مقرری اختصاص خواهیم داد تا برای یک سال منزلی را اجاره کنند و سرپناهی بیابند تا مسئله مسکن آنها حل شود. این بسیار طبیعی است که به آنها کمک کنیم تا در خانههایشان ساکن شوند و ما این را تأمین خواهیم کرد. هرچند بسیار سنگین است، اما این کار را میکنیم. بر اساس برآورد اولیه، ۱۵ هزار خانه تخریب شدهاند، اما ما مطمئنیم درست میشوند….»
آنچه در فوق آمد، بخشی از پیام علامه شهید سیدحسن نصرالله بود که در پی پیروزی در جنگ ۳۳ روزه سال ۲۰۰۶ صادر شد. این سخنان، اما همچنان برای لبنانیان آشنا و جذاب است. گویی هم اوست که پس از شکست قریب الوقوع رژیم صهیونیستی در جنگ کنونی به آنان اطمینان خاطر میدهد که خسارات و کاستیهایشان را جبران خواهد کرد. سوگ سید ۴۰ روزه شد و ما در امتداد بازخوانی تحلیلی دیدگاههای نخبگان ایرانی و لبنانی در باره منش آن بزرگ، یادمانی دیگر را مهیا کردهایم که هم اینک پیشروی شماست. روحش شاد و یادش گرامی باد.
او همه احزاب را در پیروزیهای حزبالله شریک کرد
علامه شهید سیدحسن نصرالله در طول سه دهه رهبری حزبالله لبنان، این جریان دینی- سیاسی را بس پرتوان و به گروهی شکستناپذیر مبدل کرد. بررسی راهی که او در طول این مدت پیمود، از رهیافتهای مهم به شناخت شخصیت اوست. زندهیاد حسین شیخالاسلام که از نزدیک با حزبالله لبنان و رهبران شهید آن ارتباط داشت، در این باره معتقد است: