به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، احمدِ احمد یکی از مبارزان انقلابی است که پیش از پیروزی انقلاب دستگیریها، زندانیها و شکنجههای زیادی را پست سر گذاشت. طی چند روز گذشته مرور خاطرات او را براساس کتاب خاطراتش آغاز کردیم که تا امروز ۳ فراز از خاطرات اینزندانی سیاسی پیش از انقلاب را مرور کردهایم. قسمتهای چهارم و پنجم اینپرونده، کارنامه احمد را از ابتدای زندگی تا پیروزی انقلاب و پایان مبارزه او شامل میشوند.
تا به حال این سهقسمت از پرونده مرور خاطرات احمد احمد منتشر شدهاند:
* «کشتار حکومت پهلوی در ۱۵ خرداد به روایت شاهد عینی/حمله تانکهای ارتش به مردم»
* «خودکشی ناموفق زندانی سیاسی از دست جلادان شاه/«عظیمی امشب میمیرد!»»
* «شکنجه شرمآور جلاد ساواک روی جوان انقلابی/شلاقهایی که پسر حجتالاسلام لاهوتی خورد»
در ادامه مشروح چهارمین قسمت از اینپرونده را میخوانیم:
احمد احمد متولد ۱۳۱۸ در روستای ایرین اسلامشهر در استان تهران است. یکی از حوادث تلخی که در نوجوانی روی ذهن و اندیشه او تاثیر داشته، اعتراض فرهنگی اردیبهشت ۱۳۴۰ است که دانش آموز مقطع ششم عود کرده دست و پنجه نرم میکرد که در خاطراتش، تحمل آنها را دیوانهکننده و غیرقابل تحمل میخوانَد.
احمد احمد در اینمقطع از تاریخ مبارزاتش، با ۳۶ تن از اعضای گروه مسعود احمدزاده (مبارز مسلمانی که تبدیل به نظریهپرداز چریکهای فدایی خلق شد) همبند شده و هر روز برای بازخوانی پرونده به چهارراه قصر رفته و بعدازظهرها به زندان اوین باز میگشت. او پس از بازپرسیهای مکرر، در نهایت به بند عمومی زندان اوین منتقل شد.
دادگاه تجدیدنظر در تاریخ ۶ تیرماه ۱۳۵۱ برگزار و حبس احمد احمد از ۶ سال به ۲ سال حبس تادیبی محکوم شد. در نتیجه دوباره به زندان قزل قلعه و سپس بند عمومی زندان شماره ۴ قصر منتقل شد.
ادامه دارد…