روزنامه رسالت در پایان سفر آیتالله خامنهای به پاکستان نوشت: «استقبال پرشور ملت پاکستان همراه با فریادهای مداوم مرگ بر امریکا نشانگر این موضوع است که تعرض سیاسی جمهوری اسلامی ایران به سیاستهای امریکا در منطقه، امری جدی است و دولت پاکستان مسلماً راهی عاقلانهتر و دوراندیشانهتر در گسترش روابط خود با ایران انتخاب کرده است….» انعکاس چنین مطالبی در مطبوعات آن دوره، نمونهای از تلاش دستگاه سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در قبال کشورهای همسایه و مستضعف در روزنامههاست
جوان آنلاین: سیاستهای نظام جمهوری اسلامی درباره ارتباط با سایر کشورها و ملتها، براساس اصول و مبانی قانون اساسی و آرمانهای بنیانگذار انقلاب اسلامی مشخص شده است. پرواضح است که اهداف سیاست خارجی این نظام چه در بخش آرمانهای انقلاب اسلامی و اندیشههای امامخمینی (ره) و چه در حوزه قانون اساسی، براساس مبانی قرآنی و مکتب تشیع تعریف شده است، اصولی و اهدافی که در دهه ۶۰ با شور و هیجان دنبال میشد. در مقال پیآمده سعی کردهایم، نگاهی تاریخی به اهداف، مواضع و عملکرد نظام در بخش سیاست خارجی در طول دهه ۶۰، از منظر مطبوعات آن دوره داشته باشیم. امید آنکه این پژوهش، تاریخپژوهان معاصر و عموم علاقهمندان را مفید و مقبول آید.
اهداف سیاست خارجی در قانون اساسی
قاعدتاً برای بررسی و مرور اهداف سیاست خارجی «جمهوری اسلامی ایران»، باید به سراغ قانون اساسی جمهوری اسلامی و البته یکی از مبانی تدوین آن، یعنی صحیفه امامخمینی (ره) رفت. بر همین اساس هم شاید بتوان اهداف سیاست خارجی ایران اسلامی را بر مبنای قانون اساسی و آرمانهای بنیانگذار آن در چهار بخش اصلی تقسیمبندی کرد:
۱- «حفاظت از استقلال و حاکمیت ملی در عرصه بینالمللی»، براساس اصول ۷۸ و ۱۵۳ که در آنها بر ممنوع بودن هرگونه تغییری در خطوط مرزی کشور و بر حفاظت از استقلال کشور، در تمامی شئون سیاسی، اقتصادی و… تأکید شده است.