اقتصاد۲۴- گفتوگوی گروه رسانهای «دنیایاقتصاد» با یک تحلیلگر ارشد اقتصادی نشان میدهد سناریوهای متفاوتی بعد از روی کار آمدن دولت جدید روی میز فعالان اقتصادی بهویژه فعالان بورسی قرار دارد. بر اساس اظهارات حسین عبدهتبریزی، سرنوشت بازار سهام رابطه مستقیمی با تفکرات اقتصادی سکاندار نهایی پاستور دارد. از سوی دیگر تنها راه خروج از بحران اقتصادی، تغییر ریل دیپلماسی کشور است.
کمتر از یک هفته تا انتخابات چهاردهمین دوره ریاستجمهوری زمان باقی مانده است. در روزهای گذشته با تایید صلاحیت شش نامزد نهایی انتخابات ریاستجمهوری توسط شورای نگهبان، نامزدها به تشریح برنامههای انتخاباتی خود پرداختند. در این میان حسین عبدهتبریزی، از مشاوران ارشد اقتصادی در نشست «دنیای اقتصاد» ضمن ترسیم وضعیت فعلی اقتصاد، بازار سرمایه را زیر ذرهبین قرار داد. عبدهتبریزی در ابتدا روند بورس چند سال گذشته را مورد واکاوی قرار داد و پیرامون تعییرات نرخ ارز ترجیحی سالهای گذشته گفت: یکی از دلایل عمده افزایش نرخ ارز در سالهای اخیر در کنار افزایش موج ریسکهای سیاسی، افزایش نرخ ارز ترجیحی از ۴هزار و ۲۰۰تومان به ۲۸هزار و ۵۰۰تومان بود که فشار زیادی به معیشت مردم و دولت آورد. رشد پرقدرت بورس از سال ۹۷ آغاز شد و تا اواسط سال ۹۹ تداوم پیدا کرد. با این وجود بازار پس از فتح سطح ۲میلیون و ۷۸هزار واحدی روند اصلاحی خود را آغاز کرد.
باید اظهار کرد تحولات نرخ تورم، بخش مسکن و بازار سرمایه در بازه زمانی بلندمدت با هم منطبق میشوند. با این وجود بورس پس از رشد توفانی که به دلایل گوناگون، از جمله سفتهبازیهایی که انجام شد و افزایش جذابیت رمزارزها از مرداد ماه سال ۹۹، تجربه کرد، توان رشد بیشتر نداشت و روند اصلاحی خود را از اواسط مردادماه سال ۹۹ در پیش گرفت. از طرفی فرار سرمایهگذار را که حداقل حدود ۱۰میلیارد دلار در سال رخ میدهد نیز میتوان عامل مهمی در سقوط بورس برشمرد. افزایش نرخ سود بدون ریسک به محدودههای ۳۸درصد در هفتههای گذشته ساختار P/E بازار را دستخوش تغییر کرده است. زمانی که سرمایهگذار میتواند بازدهی مناسبی از صندوقهای سرمایهگذاری کسب کند، اولویت سرمایهگذاری در بورس تغییر خواهد کرد. از این رو توجه به الگوی ساختاری بازارها از اهمیت بالایی برخوردار است و تغییر ریل سیاستگذاریها با توجه به آثار مثبت و منفی چندان آسان نخواهد بود؛ بنابراین الگوی ساختاری شکلگرفته را نمیتوان بهراحتی تغییر داد و برنامه دیگری را جایگزین کرد. چراکه این اقدام نرخها را با تلاطم روبهرو میکند و تلاطم نرخها میتواند ریسک زیادی به بازارها تحمیل کند و صندوقهای سرمایهگذاری به خاطر افزایش نرخها در موقعیت آسیبپذیری قرار گیرند.