یکی از ضعف های بزرگ پرسپولیس نداشتن یک هافبک دفاعی مطمئن است.
عملکرد پرنوسان پرسپولیس در هفتههای اخیر، یک بار دیگر ضعف قدیمی این تیم را پررنگ کرده؛ معضلی که مستقیماً به قلب زمین و جلوی خط دفاع برمیگردد. جایی که نبود یک هافبک دفاعی تخصصی و فیزیکی، بار اضافی را روی دوش مدافعان گذاشته و تعادل تیم را در فاز دفاعی بر هم زده است.
واقعیت این است که ترکیب فعلی خط میانی پرسپولیس، بیشتر از جنس هافبکهای بازیساز بسته شده و نه تخریبچی. بازیکنانی که در این سالها در نقش هافبک جلوی دفاع به کار گرفته شدهاند، نه پست تخصصیشان این بوده و نه توانستهاند انتظارات تاکتیکی کادرفنی را بهطور کامل برآورده کنند. همین موضوع باعث شده فضای بین خطوط بارها به نقطه آسیبپذیر سرخها تبدیل شود.
