کاظم ملایی که دومین فیلم بلند سینمایی خود را با نام «گورکن» بهتهیهکنندگی سینا سعیدیان و با حمایت بنیاد سینمایی فارابی جلوی دوربین برده است، در خصوص فضای این فیلم گفت: مخاطب برای من اهمیت بسیار زیادی دارد و همیشه با خودم فکر میکنم چگونه میتوان سینمای شخصی خود را حفظ کرد ولی در کنارش مخاطب زیادی را هم با خود همراه کرد. «گورکن» و «کوپال» هر دو در یک باشگاه فکری هستند. جهان هر دو فیلم شبیه به هم هستند ولی دنیای داستان هر کدام، متفاوت است. «گورکن» در ظاهر قصه زمینیتر و آدمهای آشناتری دارد ولی در بطن داستان همان جنون و شیدایی «کوپال» در آن موج میزند. ولی «گورکن» بر خلاف «کوپال» تک لوکیشن و تک بازیگر نیست و این موارد، شاخصههایی هستند که در جذب و همراهی مخاطب اهمیت بسیار زیادی دارد.
او درباره این که فضای تولید چقدر به رسیدن به این جهان شخصی کمک کرده و دغدغههایی که برای اجرا دارد، چقدر تابع شرایط تولید است، میگوید: در شرایط سخت سینمای ایران که بیشتر جاهایی مثل اوج، سرمایه ساخت آثار بیگ پروداکشن را میپردازند و تهیهکنندههای بخش خصوصی هم روز به روز محتاطتر و نگرانتر میشوند، «سینا سعیدیان» به عنوان یک تهیهکننده بخش خصوصی و غیروابسته، تمام تلاش خود را میکند تا در تهیه و تولید یک فیلم مستقل و درست شریک باشد و این بسیار برای من باارزش و مغتنم است و طبیعتا موجب همراهی و صبوری من در لحظات سخت تولید میشود.