اسفندماه ۱۴۰۴، مردم کشورمان بار دیگر شاهد یکی از تلخترین اقدامهای نقض حقوق بشر و حقوق بشردوستانه در ایران اسلامی بودند. رژیم صهیونیستی و آمریکا در جریان سومین جنگ تحمیلی ۴۰ روزه علیه کشورمان، با حملات غیرقانونی و خشونتآمیز خود، اهداف گسترده غیرنظامی در خاک ایران را هدف مستقیم قرار داده و موجب شهادت و مجروح شدن هزاران تن از شهروندان ایرانی، ازجمله شمار قابل توجهی از کودکان بیدفاع و بیگناه شدند.
طبق گزارشهای مستند داخلی و بینالمللی، در این حملات کور و مغایر با اصول بنیادین حقوق بینالملل بشردوستانه، مناطق مسکونی، مدارس، مراکز علمی، دانشگاهها، محلهای کسبوکار، کارگاههای تولیدی، مراکز بهداشتی و خدماتی، خطوط راه آهن، پلها، جادهها، مراکز حملونقل، پایانههای مرزی، هواپیماهای حامل کمکهای بشردوستانه پزشکی و … مورد هدف قرار گرفتند.
در روز اول این تجاوز، یک دبستان دخترانه و پسرانه در شهر میناب، عامدانه مورد پرتاب موشکهای مکرر نظامیان متجاوز آمریکا قرار گرفت که نوع این حمله وحشیانه در چند سال اخیر تاریخ بشر بیسابقه بوده است؛ در این حمله ۷۳ کودک پسر، ۴۷ کودک دختر، ۲۶ معلم، ۷ نفر از والدین، یک راننده سرویس مدرسه و یک تکنیسین داروخانه درمانگاه جنب مدرسه به شهادت رسیدند؛ این حمله جنایتکارانه در حالی صورت گرفت که نظامیان آمریکایی، به عامدانه بودن این جنایت بیشرمانه اعتراف کردهاند.