در واقع در این خصوص مقالات منحصر به فرد زیادی وجود دارد که به بررسی این موضوع پرداخته اند که چرا تعیین اهداف می تواند مهم باشد و چگونه باید اهداف خود را تعیین کنیم و چگونه می توانیم از دستیابی به آنها مطمئن باشیم. اما اگر از منظر دیگری به تعیین اهداف بنگریم آن وقت چه خواهد شد؟ اگر تصور کنیم که تعیین اهداف در واقع یک کار مضر و منفی است آنگاه چه می شود؟ من می دانم که این دیدگاه یک دیدگاه بسیار بحث برانگیز است زیرا 99.9٪ از افراد از جمله مربیان و آموزگاران عرصه کسب و کار ، از مفهوم تعیین اهداف حمایت می کنند (حتی اگر خودشان آنها را تعیین نکنند) اما بهتر است برای درک بهتر موضوع ادامه مطلب را مطالعه کنید.
تعیین اهداف یکی از مهم ترین و کلیدی ترین بخش های دنیای تجارت را تشکیل می دهد و لذا تحقیقات گسترده ای در این خصوص انجام شده اند. ممکن است در مورد مطالعه ای که در سال 1953 در دانشکده بازرگانی ییل انجام شد چیزهایی شنیده باشید ، در این مطالعه مشخص شد که تنها 3٪ از دانشجویان فارغ التحصیل اهداف مشخصی داشتند. بیست سال بعد ، این 3٪ توانسته بودند نسبت به 97٪ دیگر ارزش خالص بیشتری را به دست آورند. قانع کننده است. اینطور نیست؟ به معنای واقعی کلمه بیش از هزار مقاله وجود دارد که به این مطالعه استناد کرده اند و افرادی مانند آنتونی رابینز آن را مبنای کتاب ها و سمینارهای خود قرار می دهند.
اگر این موضوع واقعیت داشته باشد قانع کننده خواهد بود. اما این طور نیست. این مطالعه وجود خارجی ندارد . در واقع این مطالعه فقط یک افسانه است و حتی سایت کتابخانه ییل نیز بارها بیان داشته که این مطالعه فقط در حد یک افسانه است. حال سوالی که پیش می آید این است که چه اهمیتی دارد که این مطالعه واقعاً صحت ندارد زیرا همه می دانند که افراد موفق اهداف از پیش تعیین شده ای دارند. در اواسط دهه 1990 ، مقاله ای در یک مجله استرالیایی منتشر شد که به بحث در مورد علت موفقیت افراد موفق می پرداخت. این مطالعه به مدیران تجاری پر مخاطب ، ورزشکاران قهرمان و شخصیت های رسانه ای می پرداخت تا ببینند چه ویژگی های مشترکی در بین آنها وجود دارد. یكی از صفات متداول آنها ، تعیین اهداف بود.