دانشمندان در انگلیس هشدار دادهاند که این کشور باید خود را برای پیامدهای افراطی بحران اقلیمی از جمله افزایش چهار درجهای دما، بالا آمدن تا حدود دو متری سطح دریا و حتی سردشدن ناگهانی چند درجهای در پی بیثباتی جریانهای اقیانوس اطلس آماده کند؛ وضعیتی که میتواند زیرساختها، کشاورزی و امنیت انرژی این کشور را با اختلال گسترده روبهرو سازد.
جوان آنلاین: گزارش تازهای که به سفارش اداره هواشناسی انگلیس در چارچوب برنامه تابآوری اقلیمی دولت تهیه و در نشریه علمی «آینده زمین» منتشر شده، روی بدترینحالتهایی دست گذاشته که از نگاه دانشمندان محتمل و قابل وقوع هستند و میتوانند در یک بازه چند دههای، خدمات عمومی و ستونهای زیربنایی این کشور را از کار بیاندازند. پیام ضمنی این مطالعه برای لندن این است که برنامهریزی با فرض «هوای معمول» در جهانی که اقلیم آن از مدار معمول خارج شده، یک ریسک پرهزینه است.
به گزارش ایرنا، نایجل آرنل استاد دانشگاه ریدینگ و سرپرست این مطالعه گفت: «رخدادهای شدید اقلیمی که ما ترسیم کردهایم پیشبینی نیستند، اما محتمل هستند. انگلیس تا امروز بدون ابزار لازم برای آزمون در برابر بدترین سناریوها برنامهریزی کرده است. ما اکنون آنچه تصمیمگیران برای آماده شدن در برابر پیامدهایی که امیدوارند هرگز رخ ندهد، فراهم کردهایم.» وی این تحلیل را از نظر کارکرد، مشابه ارزیابیهای ریسک امنیت ملی یا آزمونهای فشار بانک مرکزی انگلیس برای نظام مالی دانست و تاکید کرد که ابهام در احتمال وقوع، دلیل کنار گذاشتن سناریوهای شدید نیست.
در تصویر نخست، سناریویی ترسیم شده که در آن گرمایش جهانی تا پایان قرن از چهار درجه سانتیگراد عبور میکند. این وضعیت میتواند موجهای گرمای طولانیتر و خشکسالیهای عمیقتر را به انگلیس تحمیل و همزمان فشار بر شبکه برق، منابع آب و تابآوری شهرها را تشدید کند. گزارش یادآوری میکند که در انگلیس حتی با افزایش حدود ۱.۳ درجهای دمای جهان نسبت به دوران پیشاصنعتی نیز موجهای گرما به هزاران مرگ زودرس منجر شده و حالا سخن از جهشی بسیار بزرگتر است. این جهش به معنی شدت گرفتن ریسک برای گروههای آسیبپذیر، افزایش مصرف انرژی و فرسایش ظرفیت خدمات عمومی خواهد بود.
بخش دیگری از این تحلیل، رخدادهای شدید آبوهوایی تا پایان قرن را زیر ذرهبین میبرد و میگوید در برخی ماهها دما میتواند تا حدود ۶ درجه بالاتر از میانگینهای معمول جهش کند و بارشها در مقاطعی به حدود سه برابر سطح عادی برسد. این ترکیب، از منظر زیرساختی به معنای فشار همزمان بر جاده و راهآهن، شبکه زهکشی و مدیریت سیلاب، خدمات امدادی و حتی برنامهریزی شهری است و میتواند خرابیهای مقطعی را به چرخهای تکرارشونده از بحران و تعمیرات اضطراری تبدیل کند.