احساساتی مانند خوشحالی و غم را می توان به نوعی علائم حیاتی بدن دانست، این احساسات نشان می دهند که ما وجود داریم و نسبت به اتفاقات واکنش نشان میدهیم که باید کنترل شوند.
احساسات بخش مهمی از زندگی انسان ها را تشکیل می دهد، به طوری که بسیاری از اعمال او نتیجه پاسخ عملی به احساساتش است. احساسات انسان ها تابع عوامل مختلفی است اما شاید بشود همه این احساسات را در مفهوم زیر خلاصه کرد:
از آنجایی که هیچ چیز در دنیای ما مطلق نیست و همه پدیده ها و اتفاق ها، برای مردم مختلف معانی متفاوتی دارند، پس می توان گفت: وقتی شخصی، فقط جنبه های مثبت یک پدیده را می بیند، یعنی به آن پدیده عشق می ورزد؛ پس نسبت به آن پدیده احساس خوشایندی دارد و زمانی که فقط جنبه منفی یک پدیده را می بیند، یعنی به آن پدیده احساس نفرت دارد؛ بنابراین نسبت به آن پدیده احساس ناخوشایندی پیدا می کند.