انفعال به سبک خزاعی / انگار نباید منتظر اتفاق خاصی باشیم

اگر تا همین چند ماه پیش دغدغه اصلی سینماگران، «حال بد سینمای ایران» بود، امروز به‌وضوح بزرگترین معضل سینمای ایران، «حال بد سینماگران» است! اگر بخواهیم ریشه‌های بدحالی سینمای ایران را رصد کنیم باید به دهه‌ها قبل برگردیم اما بد حالی سینماگران در حوادث همین چند ماه اخیر ریشه دارد. دقیقا به دلیل همین مسئله است که نمی‌توان با کلیشه‌های رایج درباره عملکرد مسئولان سینمایی در این مقطع بحرانی قضاوت کرد.

اگر تا همین چند ماه پیش دغدغه اصلی سینماگران، «حال بد سینمای ایران» بود، امروز به‌وضوح بزرگترین معضل سینمای ایران، «حال بد سینماگران» است! اگر بخواهیم ریشه‌های بدحالی سینمای ایران را رصد کنیم باید به دهه‌ها قبل برگردیم اما بد حالی سینماگران در حوادث همین چند ماه اخیر ریشه دارد. دقیقا به دلیل همین مسئله است که نمی‌توان با کلیشه‌های رایج درباره عملکرد مسئولان سینمایی در این مقطع بحرانی قضاوت کرد.

به گزارش فیلم‌نیوز، حال بد سینمای ایران اتفاق تازه‌ای نیست و مدیران سینمایی در دوره‌های مختلف با چالش‌هایی همچون فیلم‌های بی‌کیفیت و قهر مخاطب با اندکی فرازوفرود مواجه بوده‌اند اما آنچه امروز سینمای ایران را به حالت نیمه‌فلج درآورده است، صرفا نبود فیلم خوب در ویترین سینماها و یا حتی سالن‌های خالی هم نیست. درد اصلی حجم بالای پروانه‌های ساخت صادرشده در ماه‌های اخیر و در کشو ماندن بخش قابل توجهی از آن‌هاست! در حالی که تعداد پروانه ساخت‌های صادرشده از سوی سازمان سینمایی رقمی قابل توجه است، براساس اعلام رسمی دبیرخانه جشنواره فجر، دوره چهل و یکم این رویداد، کمترین تعداد فیلم متقاضی را به‌خود دیده است و این یعنی بخش قابل ملاحظه‌ای از سینماگرانی که از خان دریافت پروانه ساخت هم عبور کرده‌اند، دل و دماغ کلید زدن فیلم خود در این شرایط را نداشته‌اند و این همان زنگ خطری است که باید بسیار آن را جدی گرفت.

منبع  : فیلم نیوز

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *