پالایشگاهها بخشهای جداییناپذیر زندگی ساکنان مناطق نفتخیز هستند، اما موضوع وقوع انفجار در این تأسیسات مهم نیز به اندازه مزایای آنها قابل تامل است.
به گزارش ایسنا، سازههای بلند پالایشگاههای نفت سالهاست که بخشی از جوامع دارای ذخایر نفتی بودهاند. زندگی در نزدیکی این تأسیسات صنعتی به معنای درک خطراتی است که آنها به همراه دارند؛ به ویژه وقتی صحبت از هوایی که تنفس میکنیم، به میان میآید. وقتی حوادثی در این تأسیسات رخ میدهند، اثرات آنها بسیار فراتر از دروازههای پالایشگاه میروند و مناطقی فراتر از آن را تحت تأثیر قرار میدهند.
به نقل از بلوم اینجری لاو، انفجار پالایشگاه نفت با آزاد کردن مقادیر زیادی مواد شیمیایی خطرناک به طور همزمان در جو، کیفیت هوا را تحت تاثیر قرار میدهد.
این انفجارها موادی مانند بنزن، دیاکسید گوگرد، سولفید هیدروژن و ذرات معلق را به هوایی که جوامع مجاور تنفس میکنند، میفرستند. برخلاف انتشار کنترلشده از عملیات عادی پالایشگاه، انفجارها این آلایندهها را به سرعت و به صورت غیر قابل پیشبینی آزاد میکنند. نیروی انفجار، مواد شیمیایی را به هوا پرتاب میکند و باد آنها را به مناطق اطراف میبرد و گاهی اوقات کیلومترها از محل اصلی فاصله میگیرد.
تأثیر بر کیفیت هوا میتواند از ساعتها تا چند روز با توجه به اندازه انفجار، شرایط آبوهوایی و نوع مواد شیمیایی آزادشده ادامه داشته باشد.
دود سیاه قابل مشاهده حاوی ذرات سمی و مafeId = encodeURIComponent(selectedItem.id);
container.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();
