نازوب: برخی افراد جرأت خطر کردن را ندارند و دوست ندارند به جایی بروند که زیر پای شان خالی باشد یا زیر انگشتان پای شان را نبینند. برخی دیگر شنا کردن بلدند ولی به هیچ وجه سرشان را زیر آب نمیبرند. بعضی ها هم از جاهایی که بچه ها گِل پاشی میکنند، فراری اند، عده ای دیگر حتی از حمام یا دوش گرفتن هم هراس دارند.
این ترس ها عموماً دلایل متفاوتی دارد، مانند والدینی پر استرس: «مواظب باش، زیر پایت خالی میشود!»، «از ساحل دور نشو!». برخی دیگر هم تجربه های ناخوشایندی داشته اند که ضربه ای روحی بهشان وارد کرده است. دوستانی که برای سرگرم شدن یکدیگر را در آب هل میدهند، یا یک مربی شنای بد که او را مجبور کرده به آب بپرد، یا شاهد غرق شدن کسی بودن و…، همه و همه ممکن است علت های ترس از آب باشند.
هدف، انجام این کارها همراه با ترس نیست بلکه فرد باید این عنصر را احساس کند. حال آنکه با استدلال کردن و دلیل آوردن، فرد مجبور به کاری میشود و از آن لذت نمیبرد. در مواجهه با چنین شرایطی که فرد آن را بسیار خطرناک تصور میکند، مغز برای پذیرش استدلال و منطق نفوذ ناپذیر است. از آنجایی که واقعیت و احساسات افراد مختلف متفاوتند، مقایسۀ افراد با یکدیگر فایدۀ چندانی نخواهد داشت.
در ابتدا شرایطی که باعث ترسیدن شما و روی آوردن تان به این راه حل ها میشوند را لیست کنید. عمل شنا کردن باعث ترس تان میشود یا اینکه زیر پای تان خالی باشد؟ احتمال رفتن آب داخل چشم، گوش، دهان یا بینی نگران تان میکند؟ یا فرو بردن تمام سر در آب آزارتان میدهد؟ حمل شدن توسط آب ناخوشایند است؟ یا به خاطر نفس کشیدن در اعماق آب میترسید؟ در مرحلۀ بعد، سعی کنید با این عناصر خو بگیرید.
در استخر، سعی کنید از طریق پله ها یا نردبان به حوضچه دسترسی داشته باشید. در دریا، یک گوشۀ آرام و امن را انتخاب کنید. از یک فرد مورد اعتماد یا یک دوست بخواهید که همراهی تان کند. تا جایی که قوزک پاهای تان وارد آب شود، در دریا قدم بزنید و مناظر زیبای اطراف تان را تحسین کنید. خودتان را با دویدن و راه رفتن به پشت، سرگرم کنید. به محض اینکه فهمیدید با مقاومت آب، کمتر و کمتر نیاز به متکی بودن به زمین دارید، خودتان را به شناور شدن در آب مشغول کنید.
برای یافتن تعادل روی آب، به پشت دراز بکشید، هر کدام از توپی ها را زیر یک بازو قرار دهید. خودتان را بکشید تا بدن تان خوب روی سطح آب شناور بماند. خودتان را رها کنید. به آهستگی و از عمق نفس بگیرید و بیرون دهید. به محض اینکه احساس آرامش کردید، همین کار را با بازوی دیگر هم انجام دهید. برای اینکه بتوانید روی شکم دراز بکشید، همان کار را انجام دهید. یک توپی زیر هر یک از بازوها قرار دهید. صورت تان را روی آب بگذارید و پاهای تان را بالا بیاورید. با پاهایی که کاملاً در سطح آب قرار گرفته اند، حالتی کاملاً افقی داشته باشید. این حرکات را آنقدر تکرار کنید تا کاملاً ثابت شوید و بتوانید این وضعیت را بیش از 5 ثانیه حفظ کنید.