فیلم را سال گذشته و در روزهایی که متأسفانه در جشنواره بیست ونهم فیلم فجر به بخش مسابقه راه نیافت و از جشنواره کنار گذاشته شد، دیدم و همان زمان آن را به عنوان یکی از انتخاب هایم قرار دادم؛ فقط و فقط به این دلیل که عیار سینمای ناب این فیلم بالاتر از حد تصور است. سینمایی که در آن تماتیک فیلم هیچ گاه فدای ژست و ادا و شعار نمی شود، سینمایی که در آن می شود چهره ای اصیل از شهر دید، سینمایی که در آن روح شخصیت ها را می توان باور کرد و با آنها همراه شد
فیلم دشواری که ساختن اش فقط از دست هنرمند صاحب سبکی چون «علیرضا امینی» بر می آمد