به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ عراق نتوانست در نخستین مسابقه خود در جام جهانی ۲۰۲۶ به پیروزی برسد و در نهایت با نتیجه ۴-۱ برابر نروژ شکست خورد، اما ایمن حسین، کاپیتان ۳۰ ساله این تیم، برای دقایقی هواداران عراقی را به کسب نتیجهای تاریخی امیدوار کرد. او که چند ماه قبل با گل سرنوشتساز خود عراق را پس از ۴۰ سال به جام جهانی رسانده بود، حالا بیش از گذشته به یک قهرمان ملی در کشورش تبدیل شده است. با این حال، پشت این جایگاه محبوب، زندگیای پر از تراژدی و رنج پنهان شده است.
به گزارش ورزش سه، ایمن حسین در ماه آوریل با گل پیروزیبخش خود مقابل بولیوی در دیدار پلیآف، آخرین سهمیه جام جهانی را برای عراق به ارمغان آورد. آن گل باعث شد عراق برای نخستین بار در چهار دهه اخیر راهی بزرگترین تورنمنت فوتبال جهان شود و جشن بزرگی در بغداد و سراسر کشور شکل بگیرد.
بامداد گذشته نیز بار دیگر نام او بر سر زبانها افتاد. در دیدار برابر نروژ، تیمی که در نهایت ۴-۱ به پیروزی رسید، حسین با ضربه سری تماشایی گل تساوی را به ثمر رساند. شادی پس از این گل تنها به ورزشگاه محل برگزاری مسابقه در آمریکا محدود نشد و هزاران کیلومتر آنسوتر، در عراق نیز هویران شد و از برادرش دیگر هیچ خبری به دست نیامد. سالها گذشته و امید خانواده برای دیدن دوباره زنده او، تقریباً از بین رفته است.
این اتفاق چنان ضربه سنگینی به ایمن وارد کرد که تصمیم گرفت فوتبال را کنار بگذارد. اما مادرش او را متقاعد کرد که به مسیرش ادامه دهد و رؤیای خود را رها نکند. او نیز به توصیه مادرش عمل کرد.
تنها یک سال پس از ربوده شدن برادرش، حسین نخستین بازی ملی خود را برای عراق انجام داد. او به تدریج به یکی از مهرههای کلیدی تیم ملی، کاپیتان و گلزن اول عراق تبدیل شد؛ بازیکنی که حالا بخشی از تاریخ فوتبال کشورش را نوشته است.
ایمن حسین تاکنون در ۹۲ بازی ملی، ۳۳ گل برای عراق به ثمر رسانده و یکی از مهمترین چهرههای نسل فعلی فوتبال این کشور محسوب میشود.
او حالا یک اسطوره در عراق است؛ اسطورهای که پیش از رسیدن به این جایگاه، رنجها و فقدانهای بسیاری را پشت سر گذاشته است.
258 258