معاون امور جوانان وزارت ورزش از صدور مجوز رسمی برای فعالیت ۲۰۵ سایت همسریابی گفت و تأکید کرد که استفاده از ظرفیت شبکههای اجتماعی برای همسریابی، یکی از برنامههای اصلی دولت چهاردهم در راستای تسهیل ازدواج جوانان محسوب میشود.
یعنی واقعا دنیای مجازی جای مناسبی برای پیداکردن همسر آینده است؟ آنقدر که در دنیای واقعی کسی نبود که دلشان را ببرد؟ این سوالهایی است که شاید در اولین قدم از شنیدن مجوز صدور سایتهای همسریابی از خودمان بپرسیم؛ اما قضیه وقتی جدیتر میشود که میبینیم آدمهای زیادی، تجربههای گاها خوب و بدی از این سایتها دارند و آنقدرها که فکرش را میکنیم هم موضوع بیاهمیتی نیست که به سادگی از آن بگذریم؛ آدمهای زیادی آن را جدی میگیرند.
شکل کلیاش این است که به راه افتادن سایت برای همسریابی، یک پدیده غربی است. در کشورهای غربی بر روی این پدیده کار شده و با توجه به فرهنگشان فضای عرضه و تقاضا شکل گرفته؛ اما واقعیت این است که ملزومات چنین امکانی در ایران وجود ندارد. اما با این وجود، ممکن است برای برخی از افراد جواب بدهد؛ برای آنهایی که خجالتی هستند، کمرو هستند!