نویسنده با مرور نظرات غربیها درباره حقوق حیوانات روشن میسازد که کانون معرفتی مباحث جدید در حقوق حیوانات این سؤال است که آیا حیوانات درد و رنجی میکشند یا اصلاً دارای شعور و احساس و مراتبی از آن هستند یا نه؟
متن خبر:
«درآمدی بر حقوق حیوانات در فرهنگ و تمدن اسلامی» نوشته مهدی ابراهیمزاده عنوان کتابی است که شرکت چاپ و نشر بینالملل بهتازگی آن را منتشر کرده است. نویسنده ضمن اشاره به نکات و مسائل روز مطرح درباب حقوق حیوانات به بررسی ریشههای موضوع در علوم مختلف رایج در تمدن اسلامی شامل فلسفه و کلام اسلامی، تفسیر قرآن، حدیث، فقه، عرفان و اخلاق و ادبیات پرداخته است. او در مقدمه و فصول اولیه کتاب به بررسی شکلگیری مفهوم حقوق حیوانات در دنیای غرب پرداختهاست و معتقد است شکلگیری جریانهایی با رویکرد توجه به حیوانات در دنیای جدید واکنشی به درک مکانیکی انسان از طبیعت بود که در آغاز رنسانس رواج داشت: «شاید در ابتدا چنین تصور شود که عطوفت انسان به حیوانات در دوره رنسانس شکلگرفت، اما هم شواهد تاریخی و هم نظریههای فیلسوفانی مانند دکارت در این موضوع، نشان میدهد که برعکسِ تصور فوق، اومانیسم شکلگرفته در رنسانس باعث تشدید خودبرترپنداری انسان بر حیوان و گسترش تمتعات گوناگون انسان از حیوان شد.»