در روز ۲۱ اکتبر، مارکو روبیو، وزیر خارجه ایالات متحده، با السودانی تماس تلفنی داشت، در طی آن دیپلمات ارشد واشنگتن درخواستهای واشنگتن از بغداد برای «فوراً خلع سلاح» گروههای طرفدار تهران را منتقل کرد. جالب این است که این نخستین بار بود که یک مقام ارشد آمریکایی بهصراحت از واژهٔ «خلعسلاح» استفاده کرد.
به گزارش سرویس بین الملل تابناک، «نیو عرب» در مقالهای به بررسی انتخابات آینده پارلمانی عراق پرداخته که در ادامه آمده است.
لازم به ذکر است انتشار مقالات خارجی به معنای تایید محتوای آن از سوی تابناک نیست.
در سالهای اخیر، بغداد به شکلی چشمگیر یک بازی متعادل حساس را مدیریت کرده است؛ با تأکید بر حاکمیت عراق، در حالی که از همپیمانی آشکار با یک اردوگاه ژئوپولیتیکی در برابر دیگری اجتناب کرده است.
همزمان با جنگ نسلکشی اسرائیل در غزه که از اکتبر ۲۰۲۳ آغاز شد، جنگ ۲۰۲۳-۲۴ بین اسرائیل و حزبالله، و نیز جنگ ۱۲ روزه ایران-اسرائیل در ژوئن، دولت نخستوزیر محمد شیاع السودانی روابط مثبتی با هر دو کشور، یعنی ایالات متحده و ایران، برقرار کرده است.
عراق با دقت وابستگی خود به ایران را کاهش داده و در عین حال روابط قوی با جمهوری اسلامی ایران را حفظ کرده است. با تقویت کنترل بر جنقتصادی کشور، سؤال مهمتر ممکن است این باشد: آیا عراق اصلاً انتخابی دارد؟ به عبارت دیگر، آیا حفظ این عمل موازنه واقعاً برای بغداد گزینهای است؟
«سودانی» همچنان فشارهای متضاد را از طریق دیپلماسی محتاطانه مدیریت میکند؛ او به واشنگتن اطمینان میدهد، در حالی که هماهنگی خود با تهران را نیز حفظ میکند. استراتژی او بر گفتوگو و اجتناب از تشدید بحران استوار است، تا هر دو طرف عراق را بهعنوان شریکی ضروری ببینند.
از سوی خود تهران نیز، ترجیح بر آن است که عراق ثابت بماند و با توجه به محدودیتهای داخلی و منطقهای ایران در هیچ رویارویی مستقیم با آمریکا قرار نگیرد. با اینحال، این تعادل شکننده است: فشار بیشتر آمریکا یا تشدید تنشهای منطقهای میتواند بهسرعت امکان مانور بغداد را تنگ کند.