ایران در یک پیچ تاریخی بزرگ و حساس قرار دارد و آنچه واضح و روشن است هدف جنگ ترکیبی دشمن، ایجاد شکاف بین مردم و نظام، فلج کردن تصمیم گیری، تبدیل نارضایتی های کوچک به بحران های بزرگ و کاهش تاب آوری نظام است. تجربه دی ماه سال گذشته، وضعیت بحرانی اعتماد عمومی را بار دیگر اثبات کرد وقتی حتی ارسال پیامک هشدار هم موثر واقع نشد. بنابراین بیش از هر زمانی نیازمند تقویت تاب آوری اجتماعی و سرمایه انسانی هستیم.
<!– –>
<!– –>
<!– –>
تقویت و تاب آوری نهادی، ستون فقرات انسجام ملی، پایداری سیاسی، بازسازی اعتماد عمومی و حافظ میراث رهبر شهید (عزت ملی، خودکفایی، مردمباوری، صداقت و مبارزه با فساد) در میانه جنگ ترکیبی است. تجربه جنگ رمضان نشان داد که نهادهای سنتی (مساجد، حسینیهها، هیئتها، بسیج سازندگی، بازار سنتی و بنیادهای خیریه) در لحظات بحران، نقش انسجامبخش و نجاتدهنده داشتهاند. با این حال، در دنیای مدرن با سبکهای زندگی متکثر، نسل زد و آلفای دیجیتالزده و تنوع فرهنگی، این نهادها به تنهایی برای جذب حداکثری کافی نیستند. نهادها، همچون موجودات زنده، هم زاده تکامل تدریجیاند و هم در پرتو فرصت های تاریخی خاص، پنجرهای برای طراحی هوشمندانه باز میکنند.