اقتصاد۲۴- امید، تک درنای باقیمانده از گله غربی درنایهای سیبری، در سالهای اخیر به نمادی از تلاشهای حفاظتی در ایران تبدیل شده است. این درنا که مسیر مهاجرتی مشخص و ثابت از سیبری به ایران را طی میکند، در مدت زمان کوتاهی از یک پرنده مهاجر به سمبلی برای حفاظت از گونههای در خطر و حفظ زیستگاههای تالابی تبدیل شد. اما دو سال است که “امید” دیگر به ایران بازنگشته و ردی از این پرنده در هیچکدام از مسیرهای مهاجرتیاش پیدا نشده است. این غیبت، برای فعالان محیط زیست و پژوهشگران در سراسر جهان، پرسشهای زیادی را به دنبال داشته است؛ پرسشهایی که به شدت بر سرنوشت “امید” و آینده گله غربی درنایهای سیبری سایه انداخته است.
داستان “امید” از سال ۲۰۱۵ آغاز شد، زمانی که این درنای جوان برای نخستین بار مسیر مهاجرتی خود را از سیبری به ایران نشان داد. در آن زمان، “امید” به عنوان تنها درنای باقیمانده از گله غربی سیبری شناخته میشد و از همان ابتدا، توجهها را به خود جلب کرد. مهاجرت او که هر ساله از سیبری به تالاب فریدونکنار در شمال ایران انجام میشد، به نمادی از پایداری طبیعت و تلاشهای حفاظتی تبدیل شد.