به گزارش خبرگزاری آنا، در دل پایتخت پرهیاهو، جایی که دغدغههای روزمره گاهی رنگ همدلی را کمرنگ میکند، روایتهایی از جنس ایثار و از خودگذشتگی شکل میگیرد. این روزها، تصویری متفاوت از جوانان تهرانی را شاهدیم؛ نه در پیِ خوشگذرانیهای معمول، بلکه در لباس خاکیِ آواربرداری، دست در دستِ هموطنانِ داغدارِ مناطق جنگزده. این گزارش، تلاشی است برای ثبتِ این حماسه خاموش، فراتر از اعداد و ارقام، با نگاهی به انگیزهها، چالشها و تاثیری که این حضورِ داوطلبانه بر جامعه و خودِ این جوانان میگذارد.
صدایِ انفجار دیگر در گوشِ شهر تهران شنیده نمیشود، اما سکوتِ بعد از آن، سنگینتر از هر صدایی بود. خانهها، ویرانههایی بودند که روزگاری سرپناهِ زندگی بودند و حالا، صحنه غمانگیزِ نبرد. در میانِ این خاک و آوار، دستهایی پیدا شد که به جایِ گوشیِ تلفن، بیل در دست داشتند و به جایِ دغدغههایِ شخصی، دغدغه هموطن داشتند.
روایتی از جوانانی با دلهای دریایی