بررسی علمی روند نوسانات تراز آب خزر، نمایانگر تاثیر این کاهش بر تالابها، جنگلها، بنادر تجاری، مهاجرت اقلیمی و چشمانداز آینده این پهنه آبی است و به این پرسش پاسخ میدهد که آیا باید نگران خشکی کامل دریای خزر بود یا نه.
به گزارش فرارو، دریای خزر نیازمند همکاری مشترک استانهای ساحلی ۵ کشور است؛ سطح تراز آب بزرگترین دریاچه جهان منجر به نگرانی فعالان محیط زیست شده. به گفته آنان با ادامه این روند تا ۳۰ تا ۴۰ سال آینده تراز آن کمتر نیز خواهد شد.
وضعیت تراز آب دریای خزر تحت تاثیر تغییرات اقلیمی ایران و قزاقستان را بر آن داشته تا همکاری جدیتری برای پایش و مدیریت وضعیت بحرانی آن داشته باشند. رئیس سازمان هواشناسی ایران هم از فشار شدید بر روی منابع آبی صحبت کرد که زندگی بومیان را تحت شعاع قرار داده. اما پرسش اصلی اینجاست که عامل غالب این افت نگرانکننده چیست؛ کاهش بارش و آورد رودخانهها، مدیریت منابع آب و سدسازیها یا اثرات فزاینده تغییرات اقلیمی و افزایش تبخیر؟
این بحران کدامیک از کشورهای ساحلی خزر را بیشتر تحت تاثیر قرار میدهد و برای ایران، که تنها نوار مرطوب و پرجمعیتش به این دریا وابسته است، چه پیامدهایی در پی خواهد داشت؟
سیده معصومه بنیهاشمی، رئیس مرکز ملی مطالعات و تحقیقات دریای خزر به بررسی این مساله میپردازد:
افت تراز دریای خزر ناشی از تبخیر فزایندهست و با آورد رودخانهها قابل جبران نیست
سیده معصnst selectedItem = newsList[randomIndex];
if (!selectedItem || typeof selectedItem.id === ‘undefined’) {
return;
}
const safeId = encodeURIComponent(selectedItem.id);
container.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();