این روزها در شبکههای اجتماعی، فیلمها و پستهایی دستبهدست میشوند که در آنها سامانههای راداری نظامی یا حتی خطوط سفید بهجا مانده از هواپیماها، از متهمان اصلی کاهش بارشهای ایران در سالهای اخیر معرفی میشوند.
به گزارش سرویس اجتماعی تابناک، رادارهای نظامی آمریکایی در منطقه حتما حال بد مردم منطقه و ایرانیان را در پی دارد، اما این که آنها توان ایجاد تغییرات آب و هوایی دارند، از نظر کارشناسان پذیرفتنی نیست.
موضوع نقش رادارهای نظامی در تغییرات آب و هوایی در خشکسالی در ایران، در روزهای گذشته باز هم مطرح شد و در این میان حتی برخی رسانه ها نیز بدان پرداختند. حال، ما مبتنی بر همان تحلیل ها و دیگر اطلاعات علمی و مستند، مقداری روی آن تمرکز کرده ایم.
رادار چیست؟
برخی با جدیت تمام میگویند: «رادارها ابرها را عقیم میکنند» و برخی دیگر «هارپ» را مقصر میدانند. اما واقعیت از نظر علم فیزیک و هواشناسی چیست؟ آیا واقعاً یک دستگاه رادار چند کیلوواتی میتواند با ابری به بلندای چند کیلومتر و پهنای دهها کیلومتر گلاویز شود و آن را از بارانداختن بازدارد؟ متخصصین در این باره چه نظری دارند؟
برای پاسخ به این پرسش، ابتدا باید ببینیم رادار اصلاً چیست و چه میکند. رادار، چه نظامی و چه هواشناسی، در سادهترین تعریف، یک فرستنده و گیرنده امواج رادیویی است.یلومتر)، دمای هوا به منفی ۴۰ درجه یا کمتر میرسد. برخورد این بخار آب داغ با آن سرمای شدید، باعث میشود بخار آب مستقیماً به بلورهای ریز یخ تبدیل شود (پدیده تصعید معکوس). این بلورهای یخ همان خطوط سفیدی هستند که در آسمان میبینیم. هزاران نمونهبرداری از این خطوط نشان داده است که ترکیب آنها چیزی جز H₂O خالص نیست. هیچ ماده سمی، نقره، آلومینیوم یا بارانزدایی در آنها یافت نشده است.
سخن آخر اینکه رادارهای نظامی، صرفاً ابزارهای شناسایی و پایش هستند. کارشناسان می گویند آنها توانایی تغییر ساختار ابرها را ندارند، چون فیزیک اجازه نمیدهد دستگاهی با چند ده کیلووات توان، با ابری که میلیونها تن بخار آب را در خود جای داده، مبارزه کند.
بنابراین، دفعه بعد که باران نمیبارد، بهتر است به سراغ سه متهم اصلی برویم: گرمایش زمین، آلودگی هوای شهرهایمان و الگوهای طبیعی خشکسالی. اینها دشمنان واقعی باران هستند، نه چراغقوههایی که در آسمان میدرخشند.