به گزارش خبرگزاری آنا، تحولات اخیر در منطقه، بهویژه تجاوز ایالات متحده و رژیم صهیونیستی علیه ایران، بار دیگر مسئله «امنیت منطقهای» را در مرکز توجه قرار داده است. این جنگ، فارغ از نتایج نظامی یا سیاسی آن، یک واقعیت مهم را برجسته کرد: مفهوم امنیت در غرب آسیا دیگر نمیتواند بر همان الگوهای سنتی گذشته استوار باشد. تجربه این بحران نشان داد که امنیت منطقه نهتنها از مسیر حضور و مداخله قدرتهای خارجی تأمین نمیشود، بلکه در بسیاری موارد همین حضور به عامل تشدید بیثباتی تبدیل شده است.
برای دههها، کشورهای منطقه دچار این محاصبه اشتباه بودند که چارچوب امنیتی منطقه تا حد زیادی بر حضور قدرتهای فرامنطقهای، بهویژه ایالات متحده، استواراست. این رویکرد بر این فرض استوار بود که حضور نظامی و سیاسی غرب میتواند نوعی توازن ایجاد کرده و مانع از بروز بحرانهای گسترده شود. با این حال، تحولات روزهای اخیر و جنگ علیه ایران نشان داد که این فرضیه با چالشهای جدی مواجه است. نهتنها حضور قدرتهای خارجی مانع شکلگیری بحران نشد، بلکه خود به یکی از عوامل تشدید تنشها تبدیل شد.
واقعیت این است که امنیت در منطقهای با این سطح از پیچیدگیهای تاریخی، سیاسی و ژئوپلیتیکی، نمیتواند از بیرون طراحی و تحمیل شود. هرگونه تلاش برای مدیریت امنیت منطقه از طریق بازیگران خارجی معمولاً با محدودیتهای جدی مواجه است؛ زیرا این بازیگران نه درک کاملی از حساسیتهای منطقه دارند و نه الزماً منافع آنها با منافع کشورهای منطقه همسو است. به همین دلیل، تجربه روزهای گذشته نشان داد که مداخلات خارجی غالباً به جای حل بحرانها، به پیچیدهتر شدن آنها منجر میشود.