به گزارش خبرنگار مهر؛ بحران ناترازی انرژی امروز نه صرفاً یک چالش فنی بلکه معضلی ساختاری و چندبعدی است که ابعاد اقتصادی، اجتماعی و زیستمحیطی مختلفی را دربر میگیرد. در همین راستا، رشد تقاضای جهانی برای انرژی، فشارهای ناشی از تغییرات اقلیمی، وابستگی به سوختهای فسیلی و محدودیت منابع تجدیدپذیر در بسیاری از کشورها، موجب شده است که توجه به فناوریهای نوین برای بهینهسازی مصرف و افزایش بهرهوری در صدر سیاستگذاریهای ملی و بینالمللی قرار گیرد.
این در حالی است که در جمهوری اسلامی ایران نیز بحران مزمن ناترازی انرژی بهویژه در فصلهای اوج مصرف، فرسودگی نیروگاهها، تلفات بالای شبکههای انتقال و توزیع و وابستگی سنگین به سوختهای فسیلی، ابعاد تازهای از این چالش را طی سالهای اخیر آشکار کرده است.