بسماللَّهالرّحمنالرّحیم
خوشامد عرض میکنم به همهی برادران و خواهران عزیز که این راه طولانی را در این هوای سرد از تبریز و برخی شهرستانهای دیگرِ آذربایجان قبول زحمت کردید و فضای حسینیهی ما را امروز با حضور خودتان، فضای معنوی و ملکوتی و عاطفی قرار دادید؛ تشکر و سپاسگزاری میکنم. هر سال بیست و نهم بهمن برای این بندهی حقیر این یادبودِ مطلوب و شیرین را همراه دارد که در این مکان محدود با جمعی از عزیزان خود، جوانان عزیز، مردان دلاور و غیور از خطهی آذربایجان ملاقات میکنیم؛ برای من بسیار شیرین و مطلوب است این دیدار. از خداوند متعال مسئلت میکنیم روز به روز تفضلات خود، هدایتهای خود، دستگیریهای خود را نسبت به شما مردم عزیز روزافزون بفرماید و انشاءاللَّه همهی شما به چشم خود آیندههای روشنتری، شیرینتری، مطلوبتری را در خطهی ایران عزیز مشاهده کنید.
آنچه که درسهای گوناگون و عبرتهای گوناگون انقلاب و نظام جمهوری اسلامی به ما میآموزد، مطالب فراموش نشدنی و ماندگاری است که قدم به قدم ملت ما را، مسئولین ما را، شما عزیزان را، بخصوص جوانان را به سوی قلههای بلند هدایت میکند. عبرتهای ما این را میگوید، تجربههای ما و مشهودات ما، نه فقط معلومات ما، بلکه آنچه به چشم میبینیم، ما را به این حقیقت راهنمائی میکند. یک نمونه که من لازم میدانم مطرح کنم، همین راهپیمائی عظیم ملت ایران در بیست و دوم بهمن امسال است. همه گفتند امسال از سالهای قبل جمعیت بیشتر بودند، پرشورتر بودند، شادمانتر بودند. چرا؟ این خبرِ یک نفر و دو نفر نیست؛ در تهران، در شهرستانها، در تبریز، اصفهان، مشهد و بقیهی شهرهای بزرگی که ما از آنها خبر داریم، قضیه اینجور است.