اقتصاد۲۴-عصر دوشنبه؛ ۲۲ آبان و ساعاتی بعد از جلسه غیررسمی نمایندگان کارگران با وزیر تعاون و فراکسیون کارگری مجلس، از علی بابایی کارنامی که ریاست این فراکسیون را برعهده دارد، میپرسم: «مجلس برای واداشتن دولت به ترمیم مزد کارگران چه کاری میخواهد انجام بدهد؟»
کارنامی میگوید: «مجلس نمیتواند کاری برای ترمیم مزد کارگران انجام دهد جز اینکه به دولت تذکر بدهد که جامعه هدف، در تنگناهای اقتصادی قرار گرفته و مزد، از ضروریات سفره مردم است.»
این جواب، صریحترین اعتراف نهاد قانونگذار کشور به ناتوانی از درافتادن با بدعتهای دولت سیزدهم بود. در این ۲۴۰ روزی که از سال جاری پشت سر گذاشتیم، نه نمایندگان جامعه کارگری توانستهاند دولت را بابت قطار قولهای بهسرانجام نرسیدهاش خطاب قرار دهند، چون معلوم نبوده تبعات اعتراضی که به مذاق دولت و هوادارانش خوش نیاید، ره به کدام نیزار خواهد برد و نه کابینه، شجاعت شنیدن اعتراضات هزاران کارگر لبریز از شرم فقر و رنج تنگدستی را داشته. دولت در این ۲۴۰ روز، مثل نوار کهنه ضبط صوت فقط یک جمله را تکرار کرده: «طبق قول وزیر تعاون، به شرط افزایش حقوق کارکنان دولت در طول سال، مزد کارگران هم ترمیم خواهد شد.» این جمله تکراری دولت، مثل رسوبات به گل نشسته سیلاب، حالا نمایندگان مجلس را هم منفعل کرده و جوابهای رییس فراکسیون کارگری، آنهم در این روزهای ملتهب از تب انتخابات و شعاربازی و هوادارسازی نامزدهای نمایندگی در دور جدید فعالیت مجلس، اوج استیصال است.