چهاردهم خرداد ۱۳۶۸ یادآور رحلت جانگداز حضرت آیتالله خمینی رحمه الله رهبر کبیر انقلاب است، امام عظیم الشأن (ره) با نهضت حماسهساز خود در تاریخ معاصر و پیریزی حکومتی اسلامی و مبتنی بر آموزههای قرآن و عترت نظام و الگوی مردم سالاری دینی و ولایت فقیه را برای اداره جامعه که هیچ گونه وابستگی به قدرتهای سلطهگر و مستکبر جهانی نداشته باشد معرفی کرد و نویدبخش تحولات شگرفی فراتر از جغرافیای ایران اسلامی بود.
۱۴ خرداد رستاخیز عظیم بیعت امت با امام و پیشوای حاضر انقلاب اسلامی و نمایش وفاداری کم نظیر ایرانیان غیور به آرمانهای بلند بنیانگذار جمهوری اسلامی و صحنه اعلام آمادگی آنان برای ادامه مقاومت و ایستادگی برابر دشمنان است و نشان میدهد ایران اسلامی با تمسک به وصیت نامه الهی – سیاسی امام و بیانیه گام دوم جانشین حکیم و صالحش، برابر دشمنان نه تنهمام بزرگوار ما، نشانی از افسردگی و تردید و خستگی و وادادگی و تسلیمطلبی پیدا نکرد. بسیاری از انقلابیهای دنیا وقتی که از دوران جوانی خارج میشوند و به پیری میرسند، دچار تردید میشوند، دچار محافظهکاری میشوند؛ حتّی گاهی حرفهای اصلی خودشان را هم پس میگیرند. بیانیههای امام در سالهای آخر عمر، حتّی از سخنان سال ۴۲ ایشان گاهی انقلابیتر بود، تندتر بود، قویتر بود؛ پیر میشد، اما دل او جوان بود، روح او زنده بود؛ این همان استقامتی است که در قرآن کریم میفرماید: «و ان لو استقاموا علی الطّریقة لاسقیناهم ماء غدقا». در آیهی دیگر میفرماید: «انّ الّذین قالوا ربّنا الله ثمّ استقاموا تتنزّل علیهم الملائکة».