اقتصاد ۲۴-به زودی کمال باید بحرین را ترک کند. این مهاجر هندی از دهه ۱۹۹۰ به انجام کارهای اداری در این کشور مشغول بوده است. به اندازه کافی به او پول داده میشد تا بچه هایش در مدرسه درس بخوانند و امورات زندگی اش بگذرد. او در آستانهی بازنشستگی است، اما چشمانداز آینده را ناراحتکننده میبیند. چون باید به جایی برود که چندین دهه است در آن زندگی نمیکند. او میگوید: من اینجا را با تمام خاطراتم برای رفتن به کشوری که نمیشناسم ترک خواهم کرد.
چنین داستانهایی در خلیج فارس رایج است. حدود نیمی از ۵۹ میلیون نفری که در شش کشور عضو شورای همکاری خلیج فارس زندگی میکنند، خارجی هستند. برخی برای چند سال در این کشورها میمانند و بعضی دیگر تمام کسب و کارشان در این کشورها است و برای اقامت طولانی مدت به اینجا آمده اند. با این حال، تقریباً همه با این درک به این کشورها میآیند که در نهایت باید آنجا را ترک کنند.
کشورهای حاشیه خلیج فارس مدت هاست که ایده ارائه شهروندی به مهاجران را در سر میپرورانند. مردم محلی میترسند که این امر هویت ملی آنها را تغییر دهد. دولتها تمایلی به تعمیم مزایای پرهزینه به خارجیها ندارند. برای اکثر خارجیها، زندگی در خلیجفارس شامل یک رشته ویزاهای کاری کوتاهمدت است.
این شرایط به آرامی در حال تغییر است. در ژانویه، امارات متحده عربی اعلام کرد که برخی از خارجیها مانند پزشکان، مخترعان و دانشمندان میتوانند برای شهروندی در این کشور درخواست بدهند. عربستان سعودی در ماه نوامبر اعلام کرد که به تعداد نامعلومی از مهاجران تابعیت داده است. در حال حاضر اکثر کشورهای حاشیه خلیج فارس ویزاهای اقامت طولانی مدت را ارائه میدهند که نیازی به کار کردن در این کشورها ندارد. یک طرح جدید در امارات متحده عربی به مهاجران اجازه میدهد به جای بازگشت به کشورشان در این کشور بازنشسته شوند.
بیشتر بخوانید: حاکم دبی به پرداخت بیش از ۷۰۰ میلیون دلار به همسر سابقش محکوم شد