الیکا عبدالرزاقی میگوید سال ۸۵ که «باغ مظفر» را کار میکردیم پشت صحنههایش پخش میشد اما من هیچ وقت نبودم وقتی جویا شدم گفتند که خندههای من قابل پخش نیست خیلی ناراحت شدم که سبک خندیدن من میتواند قابل پخش باشد یا نباشد یکی از همان عزیزان که به نظر من از افراد معتبر تلویزیون بود گفت که نگران مخاطب هستند و می ترسند مخاطب واکنش نشان بدهد چون عادت ندارد ببیند یک زن جلوی دوربین قهقه میزند اما من انقدر خندیدم که عادت مخاطب تغییر کند وقتی در برنامه زنده خندیدم دیگر نتوانستند مانع پخشش شوند.
به گزارش خبرانلاین، این روزها سخت مشغول کار است، از اینکه روی صحنه تئاتر رفته خوشحال است و با ذوق زیادی درباره هِرا و ناریا که از کارکترهای نمایش«این دنیا یه کنسرت… به من بدهکاره» صحبت میکند، وقتی درباره تئاتر صحبت میکند چشمانش برق میزند حتی باور دارد که اگر ژانر فانتزی در ایران گستردهتر بود میتوانست بیشتر بدرخشد و نبود این فضا باعث شده او در این مسیر حیف شود، هرجا که لازم است با صدای بلند قهقهه میزند و دائم درباره فرهنگ و هنر صحبت میکند و دغدغهاش هم همان نسل جوان است.