الگوی وحدت‌آفرین در ادراک سیاست خارجی

سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران، همیشه محل منازعه و چالش جریانات سیاسی بوده است. اولویت‌ها، روش‌ها و حتی افراد محوری در سیاست خارجی همیشه زیر ذره‌بین خوش‌بینی و بدبینی بوده‌اند. برخی از این منازعات، نقد، نگرانی و هراس واقعی است. اما بخشی دیگر مبتنی بر سوءظن، تصورات قالبی و کلیشه‌های ثبت‌شده تاریخی است.


شنبه 1405/05/10 ساعت 08:47

الگوی وحدت‌آفرین در ادراک سیاست خارجی
سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران، همیشه محل منازعه و چالش جریانات سیاسی بوده است. اولویت‌ها، روش‌ها و حتی افراد محوری در سیاست خارجی همیشه زیر ذره‌بین خوش‌بینی و بدبینی بوده‌اند. برخی از این منازعات، نقد، نگرانی و هراس واقعی است. اما بخشی دیگر مبتنی بر سوءظن، تصورات قالبی و کلیشه‌های ثبت‌شده تاریخی است.

نورنیوز-گروه سیاسی: مذاکره با غرب – خصوصاً امریکا – یا عدم آن، بی‌فایده بودن مذاکره یا فایده‌مند بودن آن در دهه‌های گذشته یکی از محور‌های اصلی چالش نخبگان سیاسی با هم و بعضاً نخبگان سیاسی و روشنفکران با نظام سیاسی بوده است. با شروع جنگ رمضان و خصوصاً شهادت رهبر حکیم انقلاب این منازعه به کف خیابان هم کشیده شد و همین موضوع بعضاً کارگزاران سیاست خارجی را به لاک محافظه‌کاری برده است که نگرانند نتوانند بین سیاست‌های حاکمیت و مطالبه خیابان جمع نمایند؛ بنابراین در روایت عقب می‌مانند و مسائل را مشمول مرور زمان می‌کنند تا از پرداخت هزینه در امان بمانند. در آن سوی ماجرا، اما ترامپ به عنوان مهم‌ترین رسانه امروز جهان، روایت می‌کند و افکار عمومی ایران را نیز دچار سؤال و تشکیک می‌نماید.

اکنون برخی صحنه سیاسی کشور را دو قطبی مذاکره یا ادامه دفاع (برخی می‌خوانند جنگ) می‌دانند و تا مرز اتهام جنگ‌طلبی یا تسلیم‌طلبی همدیگر را به مسلخ می‌برند. با این وصف راه‌حل چیست؟

منبع  : نور نیوز

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *