به گزارش خبرگزاری آنا، در روزهای اخیر گزارشهای متعددی از هدف قرار گرفتن مناطق غیرنظامی و البته زیرساختهای حیاتی در ایران منتشر شده است؛ رخدادهایی که از منظر حقوق بینالملل بشردوستانه پرسشهای جدی درباره ماهیت این حملات و امکان طبقهبندی آنها بهعنوان «جنایت جنگی» ایجاد کرده است. در ادبیات حقوقی جنگ، یکی از بنیادیترین اصول، اصل تمایز میان اهداف نظامی و غیرنظامی است؛ اصلی که نقض آن میتواند مسئولیت بینالمللی و حتی کیفری برای عاملان آن ایجاد کند.
کنوانسیونهای ژنو و پروتکلهای الحاقی
طبق این کنوانسیون، طرفهای درگیر در یک مخاصمه مسلحانه موظفاند در همه شرایط میان اهداف نظامی و جمعیت یا تأسیسات غیرنظامی تمایز قائل شوند. این اصل بهطور صریح تأکید میکند که حمله به غیرنظامیان، مناطق مسکونی و زیرساختهایی که کارکرد اصلی آنها تأمین نیازهای عمومی جامعه است، ممنوع بوده و میتواند مصداق جنایت جنگی باشد. زیرساختهایی نظیر نیروگاههای برق، شبکههای انتقال انرژی، بنادر تجاری، پلها، مسیرهای حملونقل، تأسیسات آبرسانی و مراکز خدمات شهری در اغلب موارد در زمره اهداف غیرنظامی قرار میگیرند.