نظام مدیریتی و سیره اجرایی رهبر شهید انقلاب اسلامی، ارائهدهنده یک پارادایم نوین و متمایز است که بر اساس تلاقی دو مؤلفه بنیادین «توحیدمحوری» و «مردممحوری» شکل گرفته است.
به گزارش خبرنگار مهر، در تحلیل الگوهای رایج حکمرانی در جهان معاصر، غالب مدلهای مدیریتی و دیوانسالاری بر ابزارهای فنی، محاسبات مادی و توازن قدرت استوار هستند. با این حال، نظام مدیریتی و سیره اجرایی رهبر شهید انقلاب اسلامی، ارائهدهنده یک پارادایم نوین و متمایز است که بر اساس تلاقی دو مؤلفه بنیادین «توحیدمحوری» و «مردممحوری» شکل گرفته است.
این رویکرد دوگانه، مدیریت اجتماعی را از چارتهای خشک اداری خارج کرده و به یک کلانالگو در چارچوب مردمسالاری سعهصدرمحور ایشان ایجاب میکرد که سلیقههای گوناگون سیاسی، خردهفرهنگهای مختلف و حتی افرادی که دچار خطاها یا ریزشهای سطحی شدهاند، از قطار حرکت عمومی جامعه پیاده نشوند، بلکه با ایجاد بسترهای ترمیمی، در مسیر کلی و رو به جلو نظام قرار گیرند. این استراتژی، پویایی و همبستگی ملی را در برابر تهدیدات پیرامونی به حداکثر میرساند.
در نهایت باید تاکید کرد که برای دستیابی به سطوح عالیتر مشارکت اجتماعی و تحقق کامل مدل مردمسالاری دینی مدنظر رهبر شهید انقلاب، بازخوانی روشمند، مطالعه مستمر و استخراج مدلهای کاربردی از سیره، اندیشهها و بیانات ایشان یک ضرورت حیاتی و گام اول برای پژوهشگران و مدیران ارشد نظام محسوب میشود.