رضا پديدار، رئيس كميسيون انرژي و محيط زيست اتاق تهران
در يك مطالعه ميداني در حوزه اقتصاد ملي كشورها و توجه به روند رو به رشد يا تغييراتي كه ضرورت توسعه را فراهم ميكند به نشانههايي برخورد مي كنيم از جمله تراكم شديد زمان و فضا، حمل و نقل گسترده كالا و افراد در مبادي ورودي و خروجي، كم رنگ شدن مرزهاي حاكميت مطلق دولتهاي ملي بر اثر نفوذ نهادهاي فرا ملي ، گسترش روزافزون تجارت و گردش سرمايه، تماس ها وبرخوردهاي چشمگير روابط اجتماعي و ايدههاي سابقا” دوردست بر اثر گسترش ارتباطات و پيشرفت تكنولوژي، كه در دهههاي اخير به شدت اوج گرفته است
اینها همه نشانههاي پديدهاي است كه از آن بعنوان جهاني شدن ياد ميكنيم. اين پديده بسته به وضع ملي، منطقهاي و بينالمللي، زمينهها و پيامدهاي متفاوتي براي كشورها، اعم از فرصتهاي سودآور و محدوديتهاي هزينهبر ايجاد ميكند. درصورتي كه به لحاظ روششناختي فضاي جهانيشده را يك ساختار در نظر بگيريم، اقتضائاتی اين ساختار ايجاد ميكند، براي كارگزاران قدرتمند در هر سطح ميتواند فرصتساز و براي ضعيفان محدوديت و هزينهزا باشد.