موشکهای قدیر و نصیر تولید شده در صنایع دفاعی وزارت دفاع تحویل نیروی دریایی سپاه شد.
شروع کار این خانواده در وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح ایران با ساخت موشک نور آغاز شد. موشک نور با موتور مینی جت طلوع -۴ وارد شد و برد آن به عدد ۱۲۰ کیلومتر رسید. موشکهایی که در پلتفرمهای وسیع ساحلی، دریایی و هوایی شامل بالگرد Mi-17 نیروی دریایی سپاه و جنگنده F-4 نهاجا قابل پرتاب بودند.
برنامه وزارت دفاع برای ارتقای نور برای دستیابی به بردهای بالاتر، رو به جلو حرکت کرد تا پس از نور، به قادر ۲۰۰ کیلومتری رسید. طراحی قادر مشابه نور اما با قامت کشیدهتر بود. وجه تمایز قادر نسبت به نور این بود که این موشک قابلیت پرتاب توسط جنگندههای F-4 فانتوم نیروی هوایی هم را هم داشت و از این بابت، دست نیروی هوایی را برای انجام ماموریتهای ضد کشتی باز میکرد. از مشخصات اعلام شده در مورد موشک کروز قادر که با نام CM-200 شناخته شده، میتوان به برد حداقل و حداکثر ۱۵ تا ۲۰۰ کیلومتر، طول ۸/۶ متری و وزن ۷۴۶ کیلوگرمی اشاره کرد که ۱۶۵ کیلوگرم از آن را سرجنگی تشکیل میدهد. قادر هوا پایه با عنوان CM-200A در مشخصات خود با تغییراتی همراه بوده. نسخه هوا پایه قادر با حداقل و حداکثر برد ۲۵ تا ۲۰۰ کیلومتر، با قطر یکسان نسبت به قادر ساحل پرتاب، با کاهش طول مواجه شده و طول آن به حدود ۲/۵ متر رسیده. وزن این موشک هم با کاهش ۲۱۱ کیلوگرمی، به ۵۳ابتدایی و هدایت راداری فعال برای فاز پایانی استفاده میکند. به عبارت دیگر، یعنی بعد از کشف هدف دریایی توسط رادارهای کشف (چه توسط پرتابگرهای ساحلی، شناور و هوایی)، موقعیت هدف به موشک داده شده و موشک با سیستم هدایت داخلی یا همان اینرسی که مبنای آن شتاب سنج و ژیروسکوپ برای بعنوان حسگرهای حرکت و چرخش است، به سمت هدف روانه میشود و پس از رسیدن به محدوده هدف و فرارسیدن زمان فعال شدن رادار موشک، موشک با استفاده از رادار روی هدف قفل کرده و در فاز پایانی هدایت آن به شکل رادار فعال انجام میشود. از مشخصات اعلام شده در مورد موشک CM-300 قدیر میتوان به به برد حداقل تا حداکثر ۱۵ تا ۳۰۰ کیلومتر، قطر ۳۶۰ میلیمتری مشابه با قادر و طول حدودی یکسان با آن و وزن ۷۷۰ کیلوگرمی اشاره کرد که ۱۶۵ کیلوگرمی از آن را سرجنگی تشکیل داده است.