نکته مهم اینجاست که این فشار اقتصادی، یوتیوبر را به سمت محتوایی سوق میدهد که بیشترین بازدید را تولید میکند. پژوهشگران این پدیده را «طعمه خشم»مینامند؛ محتوایی که عمداً برای برانگیختن واکنش منفی طراحی میشود. فرهنگ لغت آکسفورد «rage bait» را بهعنوان کلمه سال ۲۰۲۵ انتخاب کرد، پس از آنکه استفاده از آن در یک سال سه برابر شد. منطق پشت این استراتژی ساده است: الگوریتم نمیداند تو محتوا را دوست داری یا از آن متنفری؛ فقط میداند تو توقف کردی، کامنت گذاشتی، یا آن را برای دیگران فرستادی. در اقتصاد توجه، خشم یک کالای قابل فروش است.
<!– –>
<!– –>
<!– –>
به گزارش جماران، محمد جواد ازغنده؛سرمایه اجتماعی ایران در یک دهه اخیر از ۴۳.۵ به ۳۶.۶ سقوط کرده است. این عدد خشک و بیروح، پشت خود دنیایی از روابط فرسوده و اعتمادهای شکسته را پنهان میکند. سیدمحمد بطحایی، رئیس سازمان امور اجتماعی کشور، در نشست خبری خرداد ۱۴۰۵ این آمار را اعلام کرد و آن را «زنگ خطری جدی» خواند. اما جای دیگری هم همین اتفاق میافتد، جایی که کمتر به آن نگاه میکنیم: یوتیوب فارسی.