16 / 02 /1405
تحلیل آثار اقتصادی بحرانهای منطقهای بر کسبوکارها و جریان سرمایه، همواره یکی از دغدغههای اصلی پژوهشگران و فعالان اقتصادی بوده است. در روزهای اخیر و همزمان با تحولات ژئوپلیتیک در خلیج فارس و بروز محدودیتهایی در مسیرهای دریایی، بار دیگر توجه ناظران به ظرفیتهای پنهان اقتصاد ایران و توان انطباقپذیری آن معطوف شده است. در همین راستا گفتوگویی با حسین صابری، کارشناس ارشد مدیریت تکنولوژی از دانشگاه صنعتی شریف ترتیب دادهایم تا ابعاد مختلف تأثیرگذاری بحران اخیر بر حوزههای تولید، سرمایهگذاری و تجارت خارجی را از منظر یک متخصص بررسی کنیم.
حسین صابری، در ابتدای گفتوگو با اشاره به چندلایه بودن آثار بحران بر اقتصاد کشور اظهار کرد: از ابعاد گوناگونی میتوان به این موضوع نگاه کرد. آنچه بیش از همه مشهود است، تغییر در الگوی سرمایهگذاری و جابهجایی جریانهای تولیدی و سرمایهای در پی اعمال محدودیتهاست. هرچند طول دوره بحران تاکنون چندان بلندمدت نبوده و ما همچنان در میانه آن به سر میبریم، اما نشانههای نخستین تطبیقپذیری در بخشهای مختلف دیده میشود. شرکتها و بنگاههای اقتصادی به تدریج خود را با شرایط جدید وفق میدهند و این نشان از بلوغ نسبی ساختار اقتصادی کشور دارد.
وی افزود: طبیعت هر بحرانی، دو سویه دارد. از یک سو، با کاهش تقاضا در برخی حوزهها مواجهیم و از سوی دیگر، تقاضا برای کالاها و خدمات در بخشهایی دیگر به طور چشمگیری افزایش یافته است. برای مثال، حوزه دیجیتال و کسبوکارهای مبتنی بر اینترنت بینالملل، به دلیل قطعی گسترده ارتباطات، با افت شدید تقاضا روبهرو شدند. همچنین حملونقل هوایی نیز کاهش محسوسی را تجربه کرد. اما در مقابل، صنایع غذایی، کشاورزی و تأمین کالاهای اساسی از رونق قابل توجهی برخوردار شدهاند و بسیاری از سرمایهگذاریها به سوی این بخشها سرازیر شده است.