اقتصاد۲۴- گرچه مناظرهها و میزگردهایی توسط کاندیداهای ریاستجمهوری برگزار شد، اما نکته اساسی اینکه هیچ یک از کاندیداها حداقل در ظاهر نخواستند (شاید نتوانستند) از اتفاقات رخ داده در این سه سال برای اقتصاد ایران بگویند که در میانه شدیدترین تحریمها دست و پا میزند و فرصتهاست که یکی پس از دیگری از دست میرود و ما ماندهایم و نگاه حسرتبار به همسایگان ایران که روز به روز فاصله خود را بیشتر میکنند.
درست مانند سه سال پیش وعدههایی توسط برخی کاندیداها ارایه شد که اگر نگوییم «توهمی» است باید حداقل آنها را ناشدنی بدانیم. سه سال پیش یکی از همین کاندیداها وعده «حل شدن سه روزه مشکل بورس» داد و اینبار در هنگام مناظره هیچ توضیحی نداد که چرا چنین وعدهای داده و اصولا پایه و مبنای آن چه بود و آیا باز هم میتواند این وعده را بدهد یا در این سه سال عقلانیتر شده است؟
در این نوشتار تلاش داریم برخی وعدههای تازه کاندیداها را یک روز مانده به انتخابات مرور کنیم و قضاوت را به خوانندگان بسپاریم. برخی این وعدهها را رقتانگیز و دون شأن ملت ایران دانستهاند. اما برخی دیگر از زاویهای دیگر به این موضوع نگاه کرده و درباره «خطرات اجرای چنین سیاستهایی» صحبت کردهاند، چراکه گویا رسم بر این است عواقب اجرای تصمیمات خردکننده و مهلک برای اقتصاد ایران را چند سال بعد کسی گردن نگیرد.