در فیلم با یک برش و تدوین خاص میشود زمان را به اندازه یک قرن جلو برد یا به گذشته برگشت، اما در کتاب نویسنده باید با کلمات زمان را نشان بدهد و حس آن را به مخاطب القا کند، بنابراین اقتباس از کتاب برای ساختن فیلم لزوماً و قاطعانه موفق نخواهد بود. اتفاقات در کتاب با کلمات منتقل میشوند و کلاً ماجرا چیز دیگری است هر کدام زیباییهای خودش را دارد
جوان آنلاین: ناصرفیض، شاعر، مترجم، نویسنده و طنزپرداز از یک خانواده روحانی در شهر قم است. وی که دارای نشان درجه یک هنری است در دومین دوره جشنواره بینالمللی شعر فجر در بخش اجتماعی برگزیده شده است. اثر او با عنوان «فیضبوک» در بخش شعر توانست جایزه کتاب فصل را کسب کند. تاکنون از وی آثاری مانند «گزیده ادبیات معاصر ایران»، «دستهایم را برای تو میآورم»، «گزیده شعر معاصر ایران»، «گناه اول» و مجموعههای شعر طنز «املت دستهدار» و «نزدیک تهِ خیار» منتشر شده است. گفتوگوی ما را با ایشان میخوانید.
به عنوان یک نویسنده و شاعر بفرمایید اقتباس از رمان برای ساخت فیلم همان جذابیت و کشش داستان را دارد؟
بگذارید خاطرهای بگویم، بچه بودم کتاب «پاپیون» نوشته هانری شاریر را که ترجمه خوبی هم داشت از کتابخانه کودک تهیه کردم و خواندم، تجربه جالبی بود، خیلی از موضوع و روند داستانش که کشش زیادی داشت لذت بردم و آن را دوست داشتم. روزی کاملاً تصادفی وقتی یکی از روزنامهها را مرور میکردم، تبلیغ فیلم «پاپیون» را دیدم که در سینماهای سراسر کشور اکران میشد. در سن ۱۵ سالگی برای آنکه حتی از محله خودمان بخواهیم دور بشویم، باید از پدر ومادرمان اجازه میگرفتیم. هنوز یادم نرفته با مشکلات فراوان با خانه داییام هماهنگ کردم که اگر دنبال من گشتند، آنها هرطور که میدانند سروته قضیه را هم بیاورند و توانستم صبح زود بدون اینکه پدرم خبردار شود، راهی تهران بشوم. تعدادی از سینماها به شکل زنجیرهای همزمان یک فیلم را نشان میدادند. در محله امیریه نزدیک جوادیه سینمایی بود به اسم سینما فلور که یکی از همان سینماهای زنجیرهای بود «پاپیون» را اکران کرده بود. رفتم بلیت خریدم و فیلم را در سینما فلور با چه شرایط خاصی دیدم (هم دلهره اینکه نکند پدرم متوجه کار من بشود، هم حس و حال روبهرو شدن با فضای متفاوت شهر تهران و حال و هوای داخل سینما)، وقتی فیلم تمام شد، حس کردم لذتی که از خواندن داستان برده بودم در فیلم نبود با اینکه از فیلم خوشم آمده بود، فیلم خوشساخت و خوبی بود، اما در مقایسه کتاب، فیلم آن فاصله زیادی داشت. من برای همه شخصیتها، مکانها و زندان تصور دیگری در ذهنم داشتم که در اثر سینمایی نه تنها با تصورات من شباهت نداشت، بلکه چیز دیگری میدیدم. اقتباس از رمان میتواند تکمیلکننده باشند ولی به نظرم داستان جذابتر است، چون در مواردی فیلم میتواند به داستان لطمه بزند.
به نظرتان کدام فیلمهای اقتباسی شبیه کتابهای خودشان بودهاند؟