کارگردان در تأیید نظر حضار که به بازیهای خوب و روان فیلم اشاره
داشتند و میخواستند بدانند او چگونه توانسته بین بازی بازیگران و
نابازیگران فیلمش تعامل و تعادل برقرار کند گفت:« من سال ها دستیار
کارگردان بودهام . در این شغل تو یاد میگیری چگونه با بازیگران تمرین کنی
، چطور با هنرورها صحبت کنی و خلاصه اینکه یاد میگیری چطور مشاهده کنی .
من از کارگردانهایی چون رسول صدرعاملی ، ابراهیم حاتمی کیا کار با
نابازیگر و بازیگر را یاد گرفتم .»
ما سعی کردیم آبادان را با وصله و پینه درست کنیم و در فیلم
نشان دهیم اما نسل امروز یعنی جوانهای بیست ساله ی آبادانی دیگر آن
آبادان را نمیشناسند . آبادانی که حاصل زندگی کردن بچهها در منازل شرکتی
اش با امکاناتی چون استخر و باشگاه و … در کنار هم به صورت اجتماعی ، شهری و
صنعتی کسانی بود
