افکار عمومی اسیر هرج‌و‌مرج بلاگری!

معصومه نصیری، پژوهشگر سواد رسانه‌ای در گفت‌و‌گو با «جوان»: ما نیاز به قوانینی داریم که هم بر درآمد اینفلوئنسر‌ها نظارت داشته باشد، هم بر نوع محتوایی که منتشر می‌کنند نادر صادقیان، جامعه‌شناس در گفت‌و‌گو با «جوان»: بخش زیادی از مخاطبان بدون تحلیل و ارزیابی، صرفاً به شکل انفعالی محتوای اینفلوئنسر‌ها را دنبال می‌کنند

معصومه نصیری، پژوهشگر سواد رسانه‌ای در گفت‌و‌گو با «جوان»: ما نیاز به قوانینی داریم که هم بر درآمد اینفلوئنسر‌ها نظارت داشته باشد، هم بر نوع محتوایی که منتشر می‌کنند نادر صادقیان، جامعه‌شناس در گفت‌و‌گو با «جوان»: بخش زیادی از مخاطبان بدون تحلیل و ارزیابی، صرفاً به شکل انفعالی محتوای اینفلوئنسر‌ها را دنبال می‌کنند

جوان آنلاین: میلیون‌ها دنبال‌کننده و میلیارد‌ها تومان پول، بدون هیچ قانونی. در جایی که نه مرجع مشخصی برای نظارت وجود دارد، نه چارچوبی برای کنترل محتوای تولیدشده، نه حساب‌وکتابی برای حجم درآمد‌ها و نه ارزیابی‌ای از پیامد‌های اجتماعی آنچه منتشر می‌شود. در واقع یک خلئی به وجود آمده که در آن، اینفلوئنسر‌ها را به ستاره‌های دنیای مجازی تبدیل کرده‌است؛ آن هم فقط با فالوورهایشان! فالوور‌هایی که عمدتاً نوجوانان و جوانان هستند و برای گذران اوقات فراغت وارد این فضا می‌شوند، اما در غیاب سواد رسانه‌ای، اغلب تماشاگرانی منفعل و بی‌دفاع در برابر محتوای پرزرق‌وبرق این نمایش هستند. 

در حالی که میلیون‌ها جوان ایرانی با دغدغه اشتغال روزگار می‌گذرانند، برخی بلاگر‌های پرطرفدار تنها با انتشار یک پست تبلیغاتی، درآمدی تا ۷۰۰ میلیون تومان به دست می‌آورند. این عدد، بخشی از واقعیتی است که در گزارشی از سوی پلتفرم تخصصی پایش شبکه‌های اجتماعی «دیتاک» منتشر شده‌است؛ گزارشی که نشان می‌دهد ۹۳/ ۱ درصد از جمعیت شاغل کشور در رده اینفلوئنسر‌ها قرار دارند؛ سهمی که ایران را در میان چهار کشور نخست جهان از نظر حضور اینفلوئنسر‌ها در بازار کار قرار داده‌است. 

چهارم جهانیم!

بر اساس گزارش جدید دیتاک (شرکتی دانش‌محور در حوزه پایش شبکه‌های اجتماعی)، سهم اینفلوئنسر‌ها از جمعیت فعال شاغل ایران به رقم قابل‌توجه ۹۳/ ۱ درصد رسیده؛ عددی که کشورمان را در رتبه چهارم جهانی، بعد از برزیل، امریکا و هند قرار داده‌است. این جایگاه در حالی به‌دست آمده که ایران، برخلاف بسیاری از کشور‌های صدر جدول، فاقد زیرساخت‌های شفاف برای مدیریت این بازار نوظهور است؛ بازاری که نه ضابطه دارد، نه مرجع نظارتی مشخص و نه حتی سیاست‌گذاری فرهنگی روشن. 

منبع  : جوان آنلاین

برای مشاهده متن کامل خبر کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *