۳ تیر ۱۴۰۵ – ۲۰:۵۸
همکاری با دشمن صرفاً در قالب اقدامات اطلاعاتی یا امنیتی توصیف نشده، بلکه طیف گستردهای از فعالیتهای رسانهای و تبلیغاتی را نیز شامل میشود.
سرویس سیاست مشرق – طی یک سال گذشته و همزمان با وقوع دو جنگ دوازدهروزه و چهلروزه، فصل تازهای از وطنفروشی برخی ایرانیان خارجنشین با پروژههای ضدایرانی آغاز شد؛ افرادی که کوشیدند با همسویی با آمریکا و اسرائیل، کمبودهای مالی و اعتبار اجتماعی خود را جبران کنند. بخشی از این افراد پیش از آغاز تحولات امنیتی و بخشی دیگر در جریان جنگ، به شبکه عناصر همکار با دشمن پیوستند و نقشآفرینی در پروژههای ضدملی را در دستور کار قرار دادند.
در این میان، وطنفروشی صرفاً به همکاری اطلاعاتی یا افشای مراکز و زیرساختهای حساس کشور برای ارتش متجاوز محدود نمیشد. یکی از مهمترین ابعاد این تقابل، همراهی رسانهای و تبلیغاتی با عملیات روانی دشمن بود؛ بهگونهای که شمار قابلتوجهی از فعالان رسانهای، کاربران فضای مجازی و بلاگرها در خدمت شبکههای تبلیغاتی وابسته به دشمن قرار گرفتند.
عادیسازی تجاوز بهاز یک اکوسیستم رسانهای و شبکهای است که در آن ظرفیتهای اقتصادی، رسانهای، دانشگاهی و اجتماعی بهصورت مکمل یکدیگر عمل میکنند.
به همین دلیل، مقابله با این پدیده صرفاً از مسیر اقدامات قضایی یا امنیتی امکانپذیر نیست و نیازمند تقویت سواد رسانهای، افزایش سواد شناختی جامعه، ارتقای توان روایتگری رسانههای داخلی و شناسایی سازوکارهای نوین عملیات روانی در فضای مجازی است؛ چراکه میدان اصلی تقابل امروز، بیش از هر زمان دیگری در ذهن مخاطبان و بسترهای رسانهای شکل میگیرد.
بر همین اساس نیز تولید روایتهای وحدت شکن و تخریب جناحی و مسئولان کشور، بخشهای فرسوده یا ضعیف این شبکه را ترمیم کرده و روایتسازی دشمن را شتاب میدهد.