خبر پرسروصدای دیگر تیرماه تأیید زندانی بودن پسر مصطفی میرسلیم به اتهامات سیاسی و امنیتی بود و هفته‌نامه‌ای در صفحۀ نخست به این بهانه این پرسش را به میان آورد: چرا فرزندان هنرمندان شاخص مانند شجریان و انتظامی و شخصیت‌هایی مانند علی شریعتی فقید که فرصت چندانی نداشتند تا اصطلاحاً بالای سر بچه‌های خود باشند این‌قدر به پدران خود می بالند و در مسیر آنان قدم برمی‌دارند ولی سیاسیونی که مدعی هدایت آدم و عالَم‌اند و برای همه نسخه می‌پیچند از پس بچه‌های خود برنمی‌آیند؟