تاکنون 17 بار از خانه فرار کرده ام و با انواع و اقسام رفتارهای پرخطر آشنایی دارم. من در اوج هیجانات دوران جوانی در حالی مسیر خلاف را برگزیدم که از عاقبت آن هیچ اطلاعی نداشتم اما پدر و مادرم نیز مرا رها کردند به طوری که…
به گزارش رکنا، این ها بخشی از اظهارات دختر 21 ساله ای است که توسط نیروهای گشت انتظامی و به اتهام فرار از منزل به کلانتری هدایت شده بود. این دختر که به همراه چند پسر جوان و پس از اقدامات هنجارشکنانه اجتماعی مورد ظن پلیس قرار گرفته بود، در حالی که بیان می کرد برای هجدهمین بار دستبندهای قانون دستانم را می فشارد، درباره سرگذشت تلخ خود به مشاور و مددکار اجتماعی کلانتری آبکوه مشهد گفت: مادرم کارمند اداره بهزیستی در یکی از شهرهای کشور است و پدرم نیز شغل آزاد دارد و با خرید و فروش منزل روزگار می گذراند با آن که یک برادر کوچک تر از خودم دارم اما پدر و مادرم هیچ گاه به من اهمیت نمی دادند و به حرف ها و خواسته هایم توجهی نداشتند در واقع آن ها مرا درک نمی کردند و عقاید سنتی خودشان را داشتند. در دوران کودکی پدرم مرا کتک می زد و من همواره به نوعی از حضور در خانه ترس و نگرانی داشتم. مادرم نیز درگیر شغل خود بود و توجهی به من نداشت. با آن که به سن جوانی رسیده بودم ولی هیچ گاه مادرم در کنارم نمی نشست و به درد دل هایم گوش نمی داد. در واقع هیچ گاه نتوانستم محبت پدر و مادرم را درک کنم. از سوی دیگر پدرم معتاد بود و من از محبت های او نیز بی نصیب بودم. آن ها فقط به برادر کوچک ترم توجه داشتند و مرا از رفتارهای هنجارشکنانه ای منع می کردند که موجب آبروریزی خانوادگی می شد. این در حالی بود که من دوست داشتم دختری آزاد باشم و هر طوری که می خواهم زندگی کنم ولی راه و روش درست زندگی کردن را نمی دانستم. تصورم این بود که ارتباط آزادانه با پسران جوان یا نوع پوشش به شیوه فرهنگ غربی بخشی از این رفتارهای آزادانه است ولی نمی دانستم با این گونه زندگی آینده ام را به تباهی می کشانم. زمانی فهمیدم راه خطا را رفته ام که دیگر دیر شده بود و من در منجلاب رفتارهای زشت دست و پا می زدم.