«افسانه سپهر»؛ فانتزی‌ای میان آشنایی و خیال

خلق جلوه‌های ویژه در انیمیشن زمانی به نقطه‌ای تعیین‌کننده می‌رسد که مرز میان تکنیک و روایت از میان برداشته شود. افسانه سپهر نمونه‌ای از این رویکرد است؛ اثری که در آن جلوه‌های بصری، به‌جای تأکید صرف بر نمایش، در خدمت ساخت جهانی فانتزی، باورپذیر و منسجم قرار گرفته‌اند. این انیمیشن تلاشی است برای خلق جهانی که نه به جغرافیای مشخصی وابسته است و نه از حافظه فرهنگی مخاطب ایرانی فاصله می‌گیرد؛ جهانی که در آن جلوه‌های ویژه بصری نقشی کلیدی در ایجاد تعادل میان آشنایی و تازگی ایفا می‌کنند.  
10 دی 1404

«افسانه سپهر»؛ فانتزی‌ای میان آشنایی و خیال

خلق جلوه‌های ویژه در انیمیشن زمانی به نقطه‌ای تعیین‌کننده می‌رسد که مرز میان تکنیک و روایت از میان برداشته شود. افسانه سپهر نمونه‌ای از این رویکرد است؛ اثری که در آن جلوه‌های بصری، به‌جای تأکید صرف بر نمایش، در خدمت ساخت جهانی فانتزی، باورپذیر و منسجم قرار گرفته‌اند. این انیمیشن تلاشی است برای خلق جهانی که نه به جغرافیای مشخصی وابسته است و نه از حافظه فرهنگی مخاطب ایرانی فاصله می‌گیرد؛ جهانی که در آن جلوه‌های ویژه بصری نقشی کلیدی در ایجاد تعادل میان آشنایی و تازگی ایفا می‌کنند.  

جواد پیکاری، سرپرست جلوه‌های ویژه بصری انیمیشن افسانه سپهر، با تأکید بر نقش تعیین‌کننده جهان بصری در روایت این اثر، گفت: مهم‌ترین چالش پروژه، لامکان و لازمان بودن فضای داستان بوده است. به گفته او، افسانه سپهر روایت‌گر ماجرای سپهر و بابو در دنیایی فانتزی است که طراحی آن باید به گونه‌ای انجام می‌شد که برای کودک ایرانی آشنا باشد، اما در عین حال به جغرافیای مشخصی تعلق نداشته باشد؛ موضوعی که طراحی جلوه‌های ویژه را به فرآیندی حساس و چندلایه تبدیل کرده است. 

 

وی با اشاره به جایگاه جلوه‌های ویژه در پیشبرد روایت افزود: این جلوه‌ها باید در تعادلی میان واقع‌گرایی و فانتزی قرار می‌گرفتند. پیکاری توضیح داد که در این پروژه تلاش شده جلوه‌های ویژه نه به سمت واقع‌گرایی کامل آثار سینمایی حرکت کنند و نه به اغراق شدید و فضای غیرواقع‌گرایانه انیمه‌های ژاپنی نزدیک شوند. 

منبع  : خبرگزاری میزان

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *