دبیر انجمن صنایع نساجی ایران با انتقاد از تفاوت چشمگیر هزینههای واردات رسمی و رویههای ملوانی و کولبری، گفت: امتیازهای اعطاشده به واردات پارچه، رقابت را از تولیدکنندگان داخلی گرفته و بازار را به نفع کالاهای خارجی تغییر داده است؛ روندی که علاوه بر کاهش درآمدهای گمرکی، آینده اشتغال و تولید در صنعت نساجی را با تهدید جدی روبهرو کرده است.
دبیر انجمن صنایع نساجی ایران با انتقاد از تفاوت چشمگیر هزینههای واردات رسمی و رویههای ملوانی و کولبری، گفت: امتیازهای اعطاشده به واردات پارچه، رقابت را از تولیدکنندگان داخلی گرفته و بازار را به نفع کالاهای خارجی تغییر داده است؛ روندی که علاوه بر کاهش درآمدهای گمرکی، آینده اشتغال و تولید در صنعت نساجی را با تهدید جدی روبهرو کرده است.
در این راستا سید شجاعالدین امامی رئوف در گفتوگو با ایسنا، گفت: میانگین واردات پارچه در نیمه دوم دهه ۹۰ و در فاصله سالهای ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۰ حدود ۳۰۰ میلیون دلار در سال بود، اما این رقم طی سالهای اخیر به تدریج افزایش یافت و در سال ۱۴۰۴ به حدود ۹۶۰ میلیون دلار رسیده؛ در حالی که طی این سالها نه ظرفیت تولید پوشاک کشور افزایش یافته و نه مصرف پارچه رشد متناسبی را تجربه کرده و بخش عمده این افزایش واردات مربوط به پارچههایی است که مشابه داخلی دارند، اما به دلیل بهرهمندی از ارز ترجیحی یا قیمت پایین کالاهای استوک، امکان رقابت را از تولیدکنندگان داخلی گرفتهاند.